Τετάρτη 17 Απριλίου 2019





    
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΔΥΜΟΥΣ ΠΥΡΓΟΥΣ ΤΩΝ ΗΠΑ


                ΣΤΗ NOTRE DAME ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ


                              ΚΙ ΑΠΟ ΚΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ!!!


 


Δέος κατέλαβε το Χριστιανικό Κόσμο σε παγκόσμιο επίπεδο κατά τη στιγμή, που αντίκρισε της φλόγες του πυρός να κατασπαράσουν πέραν από την ιερότητα του Χώρου και την Ιστορία αιώνων της Γαλλίας!!


Το γεγονός είναι  εφάμιλλο και ταυτόσημο της Εβραϊκής «Γαλλικής» Επανάστασης του 1789 και της ύπουλης επίθεσης, που δέχτηκαν οι ΗΠΑ  κατά τις 11.9.2001!


  Ευτυχώς  ανθρώπινα θύματα δε θρηνήσαμε τη φορά αυτή. Πλην όμως ο κοπετός κι ο θρήνος απευθύνεται προς το Χριστιανισμό και τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, των οποίων λαμπρό δείγμα μεγαλείου υπήρξε η κατασκευή του Ιερού αυτού Χριστιανικού Ναού, που καταστάθηκε και λαμπρό μεγαλόπρεπο ιστορικό Μνημείο.


Ευτυχώς υπάρχει η συγγραφή του αθάνατου  Β. Ουγκώ να μας θυμίζει το θησαυρό, που  ο Απολλύων (Αβαδδών) υστέρησε από την Ανθρωπότητα ολόκληρη.


Ο απολεσθείς αυτός Ναός παρουσίαζε σημεία γήρανσης κ επικινδυνότητας, όπως ισχυρίζονται ειδικοί, που απαιτούσαν άμεσες επεμβάσεις, οι οποίες αμελήθηκαν!


Σκόπιμα ή από ωχαδελφισμό και αναβλητικότητα ας το παραβλέψομε. Είναι δουλειά των Ειδικών Υπηρεσιών. Ας μην παραβλέψομε όμως κι ας σταθούμε στα αίολα μηνύματα, προς τα οποία παραπέμπει τ’ ολέθριο γεγονός.


Η Εβραϊκή, που αποκαλείται Γαλλική επανάσταση, επειδή εκδηλώθηκε στη Γαλλία (Παρίσι 1789), γέννησε, αντί για τη Δημοκρατία που ευαγγελιζόταν, το τέρας, που έφερε τ’ όνομα Ναπολέων Βοναπάρτης. Και τούτο, γιατί «ξέφυγε» του σκοπού της. Αντί για την κατάλυση της Βασιλείας, εγκατέστησε Αυτοκρατορικό καθεστώς στη Γαλλία. Και τούτο, για να πετύχει ο Εβραιοσιωνισμός τους τότε στόχους του. Αυτός έφερε τα πάνω κάτω στην Ευρώπη για χρόνια πολλά, ώσπου να καταλήξει στη δολοφονία του στις 5.5.1821 στο απομονωτήριο της νησίδας Αγία Ελένη, αιχμάλωτος του Εβραιοσιωνισμού διά των Άγγλων, που τον δηλητηρίασαν με αρσενικό και τον υπέβαλλαν ύπουλα σε αργό βασανιστικό θάνατο.


Ο θάνατός του υπήρξε η αφορμή, που προκάλεσε το Συνέδριο των Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων της Βιέννης 1814/15, που εκμεταλλεύτηκε ο Εβραιοσιωνισμός απάνθρωπα.


 Απόφαση του Συνεδρίου αυτού ήταν η διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πρώτη εκδήλωση εφαρμογής της απόφασης αυτής υπήρξε η Μεγάλη  Επανάσταση των Ελλήνων του 1821. Και, οι Έλληνες επαναστάτησαν πρόθυμα με μοναδικό σκοπό την απελευθέρωσή τους από τη αισχρή κι ατιμωτική σκλαβιά και την ίδρυση Ελεύθερου κι Ανεξάρτητου Κράτους ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ. Οι δε υποκινήτριες της μεγαλειώδους επανάστασής τους αυτής Μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις, δεν επιθυμούσαν την απελευθέρωση των Ελλήνων και πολύ περισσότερο  την ίδρυση Ελεύθερου και Ανεξάρτητου ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ Κράτους, αλλά την πρόκληση φθοράς και κολόβωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και παράλληλα την εκμετάλλευση των Ελλήνων, με την μετάπτωσή τους «από τον οθωμανικό εις τον χριστιανικόν τάφον», όπως προσφυώς απέδωσε τους υποχθόνιους και καταχθόνιους σκοπούς τους  ο Διαμαντής Κοραής.


Και πάνω στον ίδιο καμβά κεντήθηκαν κ οι κατοπινές επαναστάσεις των «Ραγιάδων και Γκιαούρηδων» Ελλήνων. Γι’ αυτό και σαμποταρίστηκαν, υπονομεύτηκαν, από τις ίδιες αυτές Δυνάμεις- εκτροφεία του Εβραιοσιωνισμού.


Γι’ αυτό και θεωρώ σα συνέχεια της εφαρμογής της απόφασης του Συνεδρίου της Βιέννης, που πάνω στις αποφάσεις του στηρίχτηκαν κ εξειδικεύτηκαν οι αποφάσεις του Συνεδρίου των Παρισίων 1856. Και, σ’ εφαρμογή αυτών υποκινήθηκαν οι Επαναστάσεις τα ων υπόδουλων Ελλήνων. Εξελίχτηκαν. Υποσκάφτηκαν. Προδόθηκαν.  Και, κατά συνέπεια, απέτυχαν του ελληνικού, δίκαιου κι αντικειμενικού σκοπού τους, από της ελληνικής πλευράς. Οι διακαείς πόθοι των σκλάβων Ελληνοκρητικών και λοιπών συνεπαναστατών τους και κατά το 1841, και κατά το 1866, και κατά το 1878, έμειναν απραγματοποίητοι. Πλην όμως εξυπηρετήθηκε απόλυτα ο στόχος και σκοπός των υποκινητών των επαναστάσεων αυτών… (Περισσότερα: Μαρίνου Σπυρ. Γαλανάκη: «Η Επανάσταση της Κρήτης 1878. Αποκαλύψεις-Καταγγελίες», που μόλις κυκλοφόρησε).


 Θεωρώ, λοιπόν, σα συνέχεια όλων αυτών και της εφαρμογής των αποφάσεων του Εβραιοσιωνισμού, τόσον το γεγονός της 11.9.2001 στις ΗΠΑ, όσο και τις κατά το παρόν εξάρσεις κι απειλές του  νεόκοπου Σουλτάνου της Τουρκίας, όχι μόνο κατά της ευνουχισμένης Ελλάδας, αλλά και κατά της Ευρώπης ολόκληρης, και κατά των ΗΠΑ. Καθώς επίσης και τη σκοπούμενη μη έγκαιρη, σωστή κι αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτού, που εκπλήσσει και καταπλήσσει παγκοσμίως ως ασύμμετρος και διαρκής κι αναπάντητη επί δεκαετία απειλή πολέμου!...


Ποιοι έχουν συμφέροντα στην περιοχή Βαλκανίων – Εγγύς Ανατολής και τον χρησιμοποιούν κεκράχτη τους, ώστε να τους παράσχει την απαιτούμενη αφορμή, που θα προκαλέσει τον επικερδή γι’ αυτούς πόλεμο; Ποιοι, εεε;…


  Υποψιάζομαι  δε και την καταστροφική πυρκαϊά ή εμπρησμό  του Ιερού και Μνημειώδους Χριστιανικού Ναού της Παναγίας των Παρισίων, ότι δεν είναι άσχετη με την καθόλου λειτουργία του …Συστήματος.


 Θεωρώ πως, αυτή η επαλληλία των γεγονότων δεν είναι άσχετη με τους ύπουλους στόχους του Συστήματος αυτού. Ναι. Αυτού.  Εξυπηρετεί κατά τρόπο ύπουλο τα ίδια συμφέροντα. Και θα συνεχίσει, ώσπου να επιτύχουν οι καιροσκόποι και κερδοσκόποι  τον τελικό σκοπό τους. Έστω κι αν χρειαστεί γι’ αυτό να προκαλέσουν νέο παγκόσμιο πόλεμο. Οπότε αποζητούν τις  αιτίες και προκαλούν αφορμές, που θα προέλθουν από συνεχείς προκλητικές δράσεις, μη εξαιρουμένης και πιθανής ανάλογης πρόκλησης και στον Ιερό, Ιστορικό, και Μνημειώδη Ναό της του Θεού Σοφίας, που απειλείται απροσχημάτιστα εκ μέρους της απειλούμενης από κολόβωση Τουρκίας.


Και γι’ αυτό,  εφιστώ την προσοχή και την επαγρύπνηση, προπάντων των υπευθύνων, ώστε να ενεργήσουν προληπτικά και να πάρουν τ’ απαραίτητα και κατάλληλα μέτρα. Πλησιάζει η Μεγαλοβδομάδα της Ορθοδοξίας. Πάντοτε τέτοιες Άγιες μέρες ο Απολλύων μας επιφυλάσσει εκπλήξεις. Πασχαλιάτικα άδωρα δώρα. Ας μην το παίξουν τ’ αβγά του φιδιού και πάλι Πόντιοι Πιλάτοι…


 Αν υπάρξει το παραμικρό στο Βαλκανικό Χώρο και σ’ αυτόν της Εγγύς Ανατολής, ας είναι βέβαιοι οι Πιλάτοι, πως, θα καταστούν υπεύθυνοι του κακού και θα καταλήξουν πηλάτοι…


                                            ellinikisalpigga 17.4.2019. Και Καλή και διπλή Ανάσταση…


 


 


 


 


 

Κυριακή 14 Απριλίου 2019


   Μαρτυρίες περί των Παθών του Κυρίου

 

 

(Αρνείται να δεχτεί το σύστημα την εικόνα του Τάκιτου)

 

Πόπλιος Κορνήλιος Τάκιτος. (56; - 126;). Από τους πιο σημαντικούς Ρωμαίους Ιστορικούς.

 

Αυτός λοιπόν ο Τάκιτος γράφει στο έργο του «Χρονικά»(Annales) και ότι: « ο Χριστός υπέφερε πολλά από τον Πόντιο Πιλάτο κατά τη βασιλεία του Τιβερίου (14 – 37 μ.Χ.). Ισχυρίζεται δε ότι πηγές της συγγραφής του ήταν τα Ρωμαϊκά Αρχεία, που όμως δε σώζονται. Αναφέρει και τις ιδιαίτερες τιμωρίες, που υπέβαλε ο Νέρων το 64 μ.Χ. στους Χριστιανούς, οι οποίοι, όπως προσθέτει, ήταν πολυάριθμοι, λόγω της μεγάλης  πυρκαγιάς – πυρπόλησης της Ρώμης, της οποίας την ευθύνη έριξαν στους Χριστιανούς.

Ο Κορνήλιος Τάκιτος, παρόλο που ήταν αντίθετος στον Χριστιανισμό, δεν αμφισβητεί ούτε ότι υπήρξε ο Χριστός, ούτε ότι ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε παρά τους διωγμούς που υπέστη. Εάν είχε την οποιαδήποτε αμφιβολία, με κάποιο τρόπο θα κατέγραφε αυτήν στο έργο του.

Από τη μαρτυρία αυτή του Κορνήλιου Τάκιτου προκύπτουν τα εξής στοιχεία: (α). Δίνεται συγκεκριμένος χρόνος και τόπος δράσεως, δηλαδή «επί Τιβερίου βασιλέως και διοικητού της Ιουδαίας Ποντίου Πιλάτου», (β). πιστοποιείται, δεν αμφισβητείται, η ύπαρξη του Ιησού Χριστού και κάνει λόγο για τον θάνατό Του, ως «κακοποιού», από τον Πιλάτο και (γ). Ομιλεί για τον Ιησού με απλότητα χωρίς να φαίνεται από πουθενά ότι αμφισβητεί την ύπαρξή Του.»

Αναφέρει και τις ιδιαίτερες τιμωρίες που υπέβαλε ο Νέρων το 64 μ.Χ. στους Χριστιανούς, οι οποίοι όπως προσθέτει ήταν πολυάριθμοι, λόγω της μεγάλης πυρκαγιάς – πυρπόλησης της Ρώμης. Και γράφει  ότι :

«ο Νέρων υπέδειξε άλλους ως ενόχους και υπέβαλεν εις ιδιαιτέρας τιμωρίας εκείνους τους οποίους ο λαός μισώντας τους για τις ανομίες τους ωνόμαζε χριστιανούς. Εκείνος από τον οποίον προήλθε το όνομα είναι ο Χριστός, ο οποίος εθανατώθη επί της βασιλείας του Τιβέριου, όταν Επίτροπος ήτο ο Πόντιος Πιλάτος. Η προς καιρόν κατασταλείσα ολέθρια δεισιδαιμονία ανεφάνη πάλιν όχι μόνον εις την Ιουδαίαν, την εστίαν αυτού του κακού, αλλά και εις την Πόλιν (Ρώμην), όπου από παντού μαζεύονται και ακούονται όλα τα κακά και τα αισχρά (Annales, XV, 44)».

 

       (Αρνείται να δεχτεί το Σύστημα την εικόνα του Τράγκυλλου)

                   Γάιος Σουιτώνιος Τράγκυλλος, Λατίνος Ιστορικός και λόγιος

 

Εξάλλου, «Ο Γάιος Σουητώνιος Τρανκίλλιος (67/77  – 141/168 μ.Χ.), σύγχρονος του Τάκιτου, ήταν ένας σπουδαίος ιστορικός και αρχιγραμματέας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού (76 – 138 μ.Χ.). Στο κυριότερο έργο του «Βίοι Καισάρων» (Vitae XII Caesarum) καταγράφει και τον βίο του αυτοκράτορα Κλαύδιου, που βασίλεψε από το 41 μ.Χ έως το 54 μ.Χ., όπου αναφέρει στο κεφάλαιο XXV, 4 για το διάταγμα του αυτοκράτορα Κλαυδίου, με το οποίο οι Ιουδαίοι της Ρώμης εξορίζονταν απ’ αυτήν: «Iudaeos impulsore Chresto assidue tumultuants Roma expulit». Δηλαδή: «Τους Ιουδαίους οι οποίοι τη υποκινήσει του Χριστού εδημιούργουν θόρυβον εις την Ρώμη τους  εξόρισε».

Στο σημείο αυτό χρειάζεται μια αναγκαία επεξήγηση προς αποφυγή παρερμηνειών και παρεξηγήσεων. Ο Χριστιανισμός είχε γίνει δεκτός πρώτα στις Ιουδαϊκές κοινότητες. Από τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου γνωρίζουμε ότι οι πρώτοι χριστιανοί ήταν Ιουδαίοι. Επομένως, στη Ρώμη υπήρχαν Ιουδαίοι χριστιανοί από τη μία και Ιουδαίοι πιστοί στο γράμμα του Μωσαϊκού νόμου από την άλλη. Είναι πιθανόν να σημειώθηκαν θερμά επεισόδια μεταξύ των δύο αυτών ομάδων, λόγω των δογματικών τους διαφορών, γι’ αυτό και εξορίστηκαν όλοι οι Ιουδαίοι από τη Ρώμη. Για τη Ρώμη δεν υπήρχε κάποιος διαχωρισμός ή διάκριση σε Ιουδαίους και Χριστιανούς, αντίθετα, χαρακτηρίζονταν όλοι ως Ιουδαίοι.

Το ερώτημα είναι πώς προέκυψε η εξορία αυτή από τη Ρώμη. Οι Χριστιανοί της Ρώμης κατηγορήθηκαν από ειδωλολάτρες και εβραίους για τον εμπρησμό της βιβλιοθήκης της Ρώμης,  που ήταν πλούσια και αξιόλογη, όπως της Αλεξάνδρειας. Η ίδια όμως η ιδεολογία ή το φρόνημα των πρώτων χριστιανών ήταν αντίθετη με τέτοιου είδους πράξεις.

Η απάντηση στο ερώτημα έγκειται στο γεγονός ότι η Ρώμη αντιδρούσε έντονα απέναντι σε μια θρησκεία, που αμφισβητούσε την θεότητα του αυτοκράτορά της και κατ’ επέκταση την εξουσία του, κυρίως με διωγμούς, συλλήψεις, φυλακίσεις, μαρτυρικά βασανιστήρια. Η Ρώμη είδε τους Χριστιανούς ως απειλή. Οι Χριστιανοί απειλούσαν τη Ρώμη μέσω της «Αποκάλυψης» και επιπλέον δεν δέχονταν να κάνουν θυσίες στους θεούς και δεν λάτρευαν την εικόνα του αυτοκράτορα.

Με βάση αυτά, ο Σουητώνιος στο Βίο του Κλαύδιου μιλάει για Χριστιανούς και δεν εννοεί τον ίδιο τον Χριστό, ο οποίος είχε θανατωθεί αρκετά χρόνια νωρίτερα. Πώς είναι δυνατόν ένας νεκρός να  «υποκινεί φασαρίες και θορύβους»;

Η μαρτυρία αυτή του Σουητώνιου για το διάταγμα του Κλαυδίου διασταυρώνεται ως ιστορικό γεγονός με τις «Πράξεις των Αποστόλων», αφού όταν ο Απόστολος Παύλος πήγε στην Κόρινθο βρήκε εκεί τους Ιουδαίους Ακύλα και Πρίσκιλλα, που είχαν εξοριστεί από τη Ρώμη: «Μετά δέ ταύτα χωρισθείς ο Παύλος εκ των Αθηνών ήλθεν εις Κόρινθον και ευρών τινα Ιουδαίον ονόματι Ακύλαν, Ποντικόν τω γένει, προσφάτως εληλυθότα από της Ιταλίας, και Πρίσκιλλαν γυναίκα αυτού, δια το διατεταχέναι Κλαύδιον χωρίζεσθαι πάντας τους Ιουδαίους από της Ρώμης, προήλθεν αυτοίς» (Πράξ. ιη’, 1-2).

Ο Σουητώνιος αναφέρεται και στις ειδικές τιμωρίες που υπέβαλε ο Νέρων τους Χριστιανούς της εποχής εκείνης.

 

                            (Αρνείται το Σύστημα να δεχτεί την εικόνα του Ιώσηπου)      

                                         Ιώσηπος Φλάβιος. Εβραιός Ιστορικός και λόγιος

 

Ο δε Ιώσηπος Φλάβιος ή Γιόσεφ μπεν Μαθιά (38 μ.Χ. - 100 μ.Χ.). Γνωστός Φαρισαίος. Διακεκριμένος Εβραίος λόγιος και Ιστορικός.  Αποδεχτός από τους   Εβραίους. Άνθρωπος πολύ κοντινός, με στενούς δεσμούς με τους Αρχιερείς Άννα και Καϊάφα. Γεγονός, που δε χωρεί αμφιβολία πως ήταν και ομόθρησκος και σύμφωνος με τις αποφάσεις τους. Αυτός, λοιπόν ο Ιώσηπος γράφει  στο έργο του «Ιουδαϊκή Αρχαιολογία», γραμμένη στα Ελληνικά. Έργο, που αποτελεί την Ιστορία των Εβραίων. Αναφέρεται σ΄αυτό στον Ιάκωβο τον αποκαλούμενο Αδελφόθεο, «στον  αδερφό του Ιησού, που ονομάστηκε Χριστός». Και ματρυρά ότι ο αρχιερέας Άνανος καθίζει συνέδριο κριτών και παραγαγών εις αυτόν τον αδελφόν Ιησού τον λεγόμενον Χριστόν (Ιάκωβος το όνομα αυτού) και τινας εταίρους, ως παρανομησάντων κατηγορίαν ποιησάμενος παρέδωσε λευθησομένους (για να λιθοβοληθούν)».

Και, «σε άλλο απόσπασμα του έργου του (XVIII 3,3) γράφει: «Γίγνεται δε κατά τούτον τον χρόνον Ιησούς, σοφός ανήρ, ει γε άνδρα αυτόν λέγειν χρη. Ην γαρ παραδόξων έργων ποιητής, διδάσκαλος ανθρώπων των ηδονή τ’αληθή δεχομένων. Και πολλούς δέ και του Ελληνικού επηγάγετο, ο Χριστός ούτος ήν και αυτόν ενδείξει των πρώτων ανδρών, παρ’ ημίν, σταυρώ επιτετιμηκότος Πιλάτου, ουκ επαύσαντο οι το πρώτον αυτόν αγαπήσαντες, εφάνη γαρ αυτοίς τρίτην έχων ημέραν πάλιν ζων των θείων προφητών ταύτα τε και άλλα μύρια θαυμάσια περί αυτού ειρηκότων».

«Με βάση το απόσπασμα αυτό, ο Ιώσηπος μαρτυρεί ότι την εποχή της ηγεμονίας του Πιλάτου εμφανίστηκε ο Ιησούς που ήταν άνδρας σοφός αν μπορεί να τον πει κανείς άνθρωπο!! Ο άνθρωπος αυτός έκανε παράδοξα έργα, δίδασκε στους ανθρώπους την αλήθεια και προσέλκυσε πολλούς Ιουδαίους και Εθνικούς. Ακόμη, μας πληροφορεί για τον τρόπο θανάτωσης του Ιησού, στον σταυρό. Τέλος, μας μαρτυρεί την ανάσταση του Κυρίου τρεις ημέρες μετά την Ταφή του.

Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μια σημαντικότατη μαρτυρία ιστορικού και μάλιστα Εβραίου, ο οποίος δεν είχε κανένα λόγο να υποστηρίξει την ιστορικότητα του Ιησού. Μήπως τελικά ο Χριστιανισμός είχε εξαπλωθεί σε βαθμό, που ήταν πλέον αδύνατο κάποιος ιστορικός να αποσιωπήσει τα γεγονότα;»

Πέραν αυτού και ο Σέξτος Ιούλιος υπήρξε ιστορικός και εκκλησιαστικός συγγραφέας των πρώτων χριστιανικών χρόνων. Είχε εγκατασταθεί στην Παλαιστίνη. Αναφέρει στο έργο του τον ιστορικό Θάλλο (1ος μ.Χ. αιώνα), που έγραψε την Ιστορία της Συρίας και μια αντιπαράθεσή τους σχετικά με την έκλειψη του ηλίου που ακολούθησε τη Σταύρωση του Χριστού.

Για το γεγονός της ολικής εκλείψεως του ηλίου ιδιαίτερα σημαντική είναι η φράση του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου. Ο Διονύσιος πριν γίνει χριστιανός και πρώτος επίσκοπος Αθηνών, ήταν δικαστής, μέλος του Αρείου Πάγου. Κατά το Συναξάριο, την ημέρα της σταύρωσης του Χριστού ο Διονύσιος βρισκόταν στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου με τον φιλόσοφο  Απολλοφάνη. Μόλις είδε τον σκοταδισμό του ηλίου, ανεφώνησε ότι «ή η φύσις αλλοιούται ή θεός πάσχει».

 Υπάρχει εξάλλου κ η μαρτυρία του Πλίνιου: Αυτός ήταν σύγχρονος του Τάκιτου και του Σουητώνιου. Ήταν Ρωμαίος αξιωματούχος, ποιητής, ρήτορας και φιλόσοφος.  Το 110 μ.Χ. στάλθηκε από τον αυτοκράτορα Τραϊανό στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας ως Legatus Caesaris (πρέσβης του Καίσαρα). Το 112 μ.Χ. ο Πλίνιος έγραψε σε επιστολή του προς τον Τραϊανό: «Το μίασμα της δεισιδαιμονίας των Χριστιανών εκτείνεται όχι μόνο στις πόλεις αλλά και στους αγρούς και στα χωριά». Επιπρόσθετα αναφέρει (Επιστολή Χ,96) ότι «Οι Χριστιανοί συνηθίζουν να συνέρχονται μια τακτή ημέρα πριν την ανατολή του ήλιου, και να αναπέμπουν ύμνους στον Χριστό, σαν να μιλούν σε Θεό». Η τακτή αυτή ημέρα ήταν και είναι η Κυριακή.

Στη συνέχεια ανέκρινε προσωπικά πολλούς Χριστιανούς και συγκέντρωσε πολλές πληροφορίες για τη ζωή και την πίστη τους. Ο ίδιος ήθελε να προστατέψει την ειδωλολατρική θρησκεία και γι’ αυτό επικοινώνησε με τον αυτοκράτορα, προκειμένου να εμποδίσουν την εξάπλωση της νέας θρησκείας.

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Πλίνιος δέχεται ότι ο Χριστός είναι ιστορικό πρόσωπο. Εάν είχε την υποψία ότι ήταν μυθικό πρόσωπο, τότε θα υποστήριζε ότι οι Χριστιανοί πιστεύουν σε έναν μύθο. Αναφέρεται στον Χριστό και όχι «σε κάποιον Χριστό», και ενοχλείται γιατί τον υμνούν «σαν Θεό».

Το δε ιερό βιβλίο των Εβραίων Ταλμούδ, που αποτελείται από τα βιβλία Mishnah  και  Gemara. Η μεν Mishnah (ο προφορικός νόμος) είναι η παράδοση των πρεσβυτέρων. Η δε Gemara είναι σχόλια των Ραβίνων πάνω σε ότι περιέχει η Mishnah. Αυτά, λοιπόν, τα ιερά βιβλία των Εβραίων μιλούν με βεβαιότητα για την ύπαρξη του Ιησού Χριστού χωρίς όμως να παραδέχονται την θεότητά του. Προσπαθούν, όπως είναι φυσικό, να τον υποτιμήσουν. Έτσι γράφεται ότι «κατά την εσπέρα του Εβραϊκού Πάσχα κρέμασαν τον Ιησού από την Ναζαρέτ». Τονίζουν μάλιστα ότι ο Ιησούς ήταν καρπός πορνείας(!!!) και έκανε θεραπείες που βασίζονταν σε μαγεία!

Στο Ταλμούδ γίνεται λόγος περί των θαυμαστών ιάσεων επί ονόματος Ιησού Χριστού, τις οποίες πραγματοποίησε ο Ιάκωβος, τον οποίο γνώριζε ο ραβίνος Ελιέζερ (90 – 110 μ.Χ.). Γίνεται επίσης αναφορά στη σταύρωσή Του, μόνο που, για χώρο της σταύρωσης αναφέρει την Λύδδη, που βρίσκεται στα ΝΔ της Παλαιστίνης.

(Οι παραπάνω εικόνες και μαρτυρίες προέρχονται σχεδόν αυτολεξεί, από την «Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη», την οποία κ ευχαριστώ).
                                    Καλή  Διπλανάσταση να μας αξιώσει ο Θεός. Χρόνια πολλά.

                                                                          ellinikisalpigga       10.4.2019.

 

 

 

 

 

Τετάρτη 3 Απριλίου 2019

ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΑΝΕΤΑΙ! ΜΑ ΤΟ ΠΟΦΤΟ ΧΤΕΝΙΖΕΤΑΙ...


Εδώ ο κόσμος χάνεται!

                                               Μα το ποφτό χτενίζεται…

 

Ανέλαβε, λέει,  να θέσει υπό την ομπρέλα αεροπορικής προστασίας το κράτος των Σκοπίων! Κι αυτό, ενώ την ίδια στιγμή το ελληνικό Αιγαίο και τα ελληνικά νησιά του, φυσικά, τελούν υπό την ομπρέλα αεροπροστασίας της …Τουρκίας!!...

Ο Άνθρωπος αξίζει και το βραβείο Νόμπελ, όπως  μας διαβεβαίωσε ο Πρόεδρος του Διεθνούς Συνδικάτου Παιδεραστών, με το βαρύγδουπο ύφος του. Πλην, όμως, ουδείς άλλος ως τώρα δε σκέφτηκε να τον προτείνει και για το βραβείο της ανοιχτής παλάμης!

Πήρε «κουστωδία» ολόκληρη κ «επέδραμε» προς σωτηρία των Σκοπιανών και την ανάπτυξη της Χώρας «τους». Ενώ την ίδια στιγμή οι Έλληνες διάγουν αυστηρή νηστεία, λόγω προφανώς της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που διαρκεί και καταστάθηκε από εποχιακή,  πολύχρονη!...

Καταστάθηκε «Αρωγός των Σκοπίων», ενώ για την Ελλάδα  επαιτεί την αρωγή των Η.Π.Α. , του ΝΑΤΟ καιτης Ε.Ε….

«Χτίζει γέφυρες», με τα Σκόπια, τη στιγμή, που οι νεροποντές κρημνίζουν τις γέφυρες και καταστρέφουν την οδοποιία, τα μνημεία, τις υποδομές και την παραγωγή  στην Κρήτη, χωρίς Κυβέρνηση και Τοπική Αυτοδιοίκηση να έχουν δυνατότητες προληπτικές, ούτε κ υποδομές υπηρεσιακές και οικονομικές πλήρους αποκατάστασής τους!...  

Θα διασφαλίσει στα Σκόπια την ασφάλεια των πολιτών και του Κράτους, ενώ  η Ελλάδα έχει καταστεί ξέφραγο αμπέλι, που βόσκουν όλων των ειδών επιστήμονες κακοποιοί!  Ο δε Ράμα στην Αλβανία στερεί τις περιουσίες και τη ζωή των Ελλήνων αυτόχθονων κατοίκων της Χιμάρας κι άλλων Ελληνικών περιοχών της Β. Ηπείρου ανεξέλεγχτα κι αποψιλώνει την Αλβανία από τον Ελληνισμό. Η  δε ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών εξαρτάται από τους εγκάθετους Αλβανούς των φυλακών Κορυδαλλού, που έχουν τα γραφεία τους εντός του σωφρονιστικού καταστήματος και δέχονται κ εχτελούν παραγγελιές μέσω Ιντερνέτ ανενόχλητοι!!..

Η δε Κυβέρνηση της Ελλάδος εχτελεί παραγγελιές των Η.Π.Α., της Ε.Ε.,  του ΔΝΤ, και του ΝΑΤΟ, ως «πλασιέ» της περιοχής…

Πλην όμως, «Απρίλης – Μάης, κοντά ‘ν’ το θέρος»…

Και, όπως ο Ερντογάν "έσπερνε ανέμους και θερίζει θύελλες", έτσι κι ο Τσίπρας "παίζει εν ου παικτοίς». Πλην όμως  «τα ύστερ’ απίδια έχουν τις ουρές», που λένε στο χωριό μου.

Και τούτο, γιατί δε βλέπει πως, «εδώ καράβια πνίγονται, και σκούνες αρμενίζουν»…

Τώρα, «καιρό του κάνει και λιχνά, καιρό δεν ανημένει…». Η δε «ογρασά», ξεθυμαίνει με τον ήλιο, που ακόμη και τη Μελιτζάνα μαραίνει απότιστη…
                                                              ellinikisalpigga, 3.4.2019