Τρίτη 1 Μαΐου 2018


                                                         Οι …Έλληνες έκαψαν τη …Σμύρνη!!

 

            Δεν είναι ότι δεν γνωρίζει από Ιστορία. Είναι ενήμερος για τα γεγονότα του Α’ Πανευρωπαϊκού Πολέμου, που τον βάφτισαν παγκόσμιο χωρίς και να είναι. Ξέρει καλά γιατί κι από ποιους νικήθηκε ο Ελληνικός Στρατός το 1922 στο Σαγγάριο. Ποιοι  «σύμμαχοί» μας, αλλά στην πραγματικότητα σύμμαχοι της Τουρκίας,  προσέφεραν τη νίκη στο διαφορετικό Μασόνο Εβραίο ντονμέ Μουσταφά Κεμάλ. Ξέρει καλά ποιοι χρηματοδοτούσαν  το κίνημα των Νεοτούρκων του 1908 και ποιοι και γιατί συνέχισαν να χρηματοδοτούν την ανταρσία στην Ο.Α..  Γνωρίζει το ρόλο, που έπαιξαν οι Μασονικές Στοές στη Μακεδονία. Γνωρίζει ποιοι προκάλεσαν τη μεταμόρφωση της Ο.Α. σε Τουρκία.  Δεν αγνοεί ποιοι πυροβολούσαν το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα με την απόβασή του στη Σμύρνη, και μάλιστα σκότωσαν κ ένα Τσολιά κατά την παρέλαση. Γνωστοί ήταν οι «άγνωστοι» ιδιοχτήτες των σπιτιών, από τα παράθυρα των οποίων έπεσαν οι πυροβολισμοί. Όπως καλά γνωρίζει ποιες Μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις διατηρούσαν ισχυρό στρατό από τα νότια της Σμύρνης ίσαμε και τη Συρία. Πως αυτές οι δυνάμεις υποδέχτηκαν το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα στη Σμύρνη, καθώς και ποια συμπεριφορά επέδειξαν απέναντί του. Ποιες το θεωρούσαν  αιχμή του δόρατος της Βρετανίας και γιατί. Ακόμη γνωρίζει καλά και την προδοτική συμπεριφορά του Μασόνου Εβραιοσιωνιστή  Γεν. Διοικητή Σμύρνης  Αριστείδη Στεργιάδη, «νονού» του Μασόνου Εβραιοσιωνιστή της Στοάς Αθηνά  Ελευθ. Βενιζέλου και ποιοι τον διέσωσαν κατά την καταστροφή της Σμύρνης.

Το ίδιο καλά γνωρίζει και ποιοι πυρπόλησαν τη Σμύρνη μετά την αποχώρηση του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος. Όπως δεν του διαφεύγει ποιων Μεγάλων Δυνάμεων οι στόλοι βρισκόταν αρόδο στο  λιμάνι της Σμύρνης κατά την πυρπόληση, αλλά δεν επενέβησαν για να την ματαιώσουν, ενώ μπορούσαν να το κάμουν, αντί να χτυπούν τα κεφάλια και τα δάχτυλα  των Ελλήνων Σμυρνιών,  που έφταναν κολυμπώντας ως τα πολεμικά τους. Κι αντί να βρούν σ’ αυτά άσυλο,  εξαναγκαζόταν  σε πνιγμό  με εξαιρετικά χριστιανικό τρόπο…

   Τα πάντα γνωρίζει αρκετά καλά, όπως τα γνωρίζει κ η κ. Ρεπούση, την οποία πιθανό να έχει  υπόδειγμα. Το δε ιδεολογικό υπόβαθρο κ η απόπειρα της κ. Ρεπούση να πλαστογραφήσει την Ιστορία. Κι αυτό, που είναι  ακόμη χειρότερο και πιο επικίνδυνο είναι,  να συμβάλει στη Νομοθέτηση της διδασκαλίας από τα εγκληματικά εγχειρίδια για τους μαθητές, που το άθλιο Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας εξέδωσε και υποχρέωσε τη διδασκαλία της Ιστορίας, όπως αναφέρεται σ’ αυτά…

 Τώρα μπορείτε ν’ αντιληφτείτε καλύτερα τους σκοπούς που υπηρετούν  η κ. Ρεπούση κ οι Μασόνοι Εβραιοσιωνιστές Υπουργοί και Σύμβουλοι μέσω του Υπουργείου Παιδείας. Έτσι, όταν τα σημερινά Ελληνόπουλα θα έχουν  την ηλικία να διαχειριστούν υποθέσεις, αναγόμενες στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, με πνευματικά εφόδια τις γνώσεις της κατά Ρεπούση Ιστορίας, πως θ’ αντιμετωπίσουν εθνικά θέματα με αντιδίκους του ήθους, της συνείδησης, της εντιμότητας και της τάξης Ερντογάν, Μέρκελ, Τραμπ, Σκοπιανών, ΝΑΤΟ  και Εβραιοσιωνισμού;

  Βασανίσετε καλά στο μυαλό Σας μια τέτοια περίπτωση και πέστε μου αν θα  επιθυμούσατε λύση κατά τα συμφέροντα κάποιου Ερντογάν του μέλλοντος, αν όχι και του παρόντος...

  Νομίζεται πως ο Ερντογάν δεν ποντάρει και στην ημιμάθεια της πλειονότητας του Ελληνικού λαού, και στο εθνικό υπόβαθρο του Υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας, όταν τολμά να υβρίζει τον Ελληνικό Στρατό, με τον τρόπο, που το κάνει ισχυριζόμενος ότι τον πέταξε στη θάλασσα στα 1922; Κι ακόμη όταν συνειδητά ψευδόμενος προπαγανδίζει πως, αυτός ο περήφανος ηρωικός στρατός της Ελλάδας πυρπόλησε τη Σμύρνη;

   Γνωρίζει καλά δε και πως κατά τη Συνθήκη της Λωζάννης δεν έχει κανένα δικαίωμα επί του Αιγαίου πέραν των χωρικών του υδάτων, όπως αυτά έχουν καθορισθεί.

  Η δε Κυβέρνηση της Ελλάδας καλά θα κάμει να θυμηθεί ποια ΥΠΕΞ της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της θητείας της στο ΥΠΕΞ αυτής, παραχώρησε στην Τουρκία έξι (6) πεδία βολής στο Αιγαίο, χωρίς να έχει αυτό το δικαίωμα κ έφερε τον τουρκικό στόλο μέσα στις Κυκλάδες παράνομα και προδοτικά!!

 Κι αντί αυτή η Κυρία Ντόρα ν’ απολαμβάνει τα επίχειρα της προδοσίας της, παρέα με τον Άκη, το Γιάννο κ.λπ., απολαμβάνει δόξες και τιμές κι απειλεί γι’ ακόμη μεγαλύτερα, και γίνεται υπόδειγμα και πρότυπο προδότη, προς παραδειγματισμό …

Ποιοι και γιατί την καλύπτουν;

 Ξαναγράφω: «Αισχρόν εστί σιγάν της Ελλάδος πάσης αδικουμένης… «

   »Ου γαρ εστίν, ουκ έστι των έξω της πόλεως εχθρών κρατήσαι, πριν αν τους εν αυτή τη πόλει κολάσητε  εχθρούς» (Δημοσθένης)…

   Πως συμβαίνει κ επικρατεί πολιτική πολυγλωσσία στην Ελλάδα όσον ως προς  το Σκοπιανό, τόσο κι ως προς την αντιμετώπιση του ψεύτη, ηθικά αισχρού, πολιτικά επικίνδυνου τυχοδιώχτη, εγκληματία πολέμου, ύπουλου τρομοκράτη, σωματέμπορου κι αφερέγγυου Ερντογάν;

Θα πάει ακόμα μακριά η βαλίτσα, χωρίς να  ενδιαφέρεται ειλικρινά η Διεθνής Κοινή Γνώμη, οι Διεθνείς Οργανισμοί και Συμμαχίες, καθώς κ οι Μεγάλες Δυνάμεις; Οι Δυνάμεις, που θησαυρίζουν από τη συμπεριφορά του ελεεινού αυτού υποκειμένου, που τους εξασφαλίζει πωλήσεις της παραγωγής των πολεμικών Βιομηχανιών τους σε όπλα, οπλικά συστήματα και λοιπά  στρατιωτικές Υπηρεσίες! Όπως εξασφαλίζει και υψηλούς δανεισμούς από τις τράπεζές τους, για τις στρατιωτικές ανάγκες αυτές.

   Σιωπούν λοιπόν και ανέχονται ένα ελεεινό υποκείμενο, προκειμένου να τρομοκρατεί τους γύρω του και να εξασφαλίζει σ’ αυτούς υψηλούς «τζίρους» των πολεμικών τους βιομηχανιών!

  Τώρα ελπίζω πως καταλαβαίνετε καλύτερα το γιατί απαγορεύεται στην Ελλάδα η ανάπτυξη πολεμικής βιομηχανίας, που θα εξασφάλιζε σ’ αυτήν επάρκεια όπλων, οπλικών συστημάτων αεροπλάνων, πλοίων και πολεμοφοδίων…

 Φροντίσετε, λοιπόν, έγκαιρα ν’ απαλλαγείτε από τους εσωτερικούς εχθρούς της πατρίδας μας.

    «Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης»(Ι. Καποδίστριας). Πάρτε το «χαμπάρι», κ εξυγιάνετε, όχι μόνο την υγεία, αλλά και την πολιτική, αν δεν επιθυμείτε να ζήτε και να ζείτε κάτω από μνημόνια, προδοσίες, ΝΟVARTIS, SIEMENS, TELEFUNKEN, διαφθορά, «νταβατζηλίκι προστατών και συμμάχων».  

                                                Πρωτομαγιά 2018. Πιάσατε το Μάη ή μήπως Σας πρόλαβαν;…

 

 

 

 

Παρασκευή 20 Απριλίου 2018

Γιάννης Οδ. Μαθιουδάκης

                      
                                              Γιάννης Οδ. Μαθιουδάκης

                                           Αρτοποιός

 

Το πρόσαργο της χθεσινής ημέρας είδα το νεκρώσιμο. Ο παιδικός φίλος Γιάννης Οδ. Μαθιουδάκης αποχώρησε από τη γη για τους Ουρανούς!

Ένιωσα βαθιά λύπηση. Ο Γιάννης νεκρός! Σκληρή μοίρα! Όμως  αναπόφευχτη…

 Ο Γιάννης  ήταν ο πρωτότοκος γιος του Οδυσσέα και της Ελένης Μαθιουδάκη, που γεννήθηκε στην Πηγή του Ρεθέμνους στα 1936.

Οι γονείς του φτωχοί. Τα χρόνια δύσκολα. Η πατρική 7/μελής οικογένεια υπέφερε πολύ. Η Γερμανοκατοχή επέτεινε κ επέχτεινε τη φτώχια και τη δυστυχία σ’ όλη τη διαστρωμάτωση της  Κοινωνίας. Σκληρή κ επικίνδυν’ η διαβίωση σ’ ένα χωριό-βάση του καταχτητή…

Ο Οδυσσέας, τίμιος και πολύ εργατικός, δύσκολα μπορούσε να τα φέρει βόλτα. Η οικογένειά του αντιμετώπιζε τεράστια οικονομικά προβλήματα. Ο Γιάννης, και όχι μόνον αυτός, πέρασε πάρα πολύ στερημένη την παιδική του ηλικία…

Μετακατοχικά δόθηκε μια ευκαιρία, με την ίδρυση των επαγγελματικών Σχολών της Λέρου για τα φτωχόπαιδα. Ο Οδυσσέας, που ωστόσο είχε πιαστεί σε μόνιμη δουλεία, ως καραγωγέας του τίμιου εμπόρου Πηγής  Αλκιβιάδη Σπανδάγου, έστειλε το Γιάννη να  μαθητεύσει σ’ αυτές τις Σχολές, που ήταν δωρεά του Κράτους η φοίτηση κλπ. έξοδα διαμονής στο Νησί κατά τη διάρκεια της μαθητείας.

Έτσι ο Γιάννης επέστρεψε από τη Λέρο φουρνάρης. Αμέσως τον πήρε αρτεργάτη στο φούρνο του ο Αλκιβιάδης Σπανδάγος.

           

          1955. Οι Γιάννης αρτεργάτης στο φούρνο του Αλκιβιάδη

 

 

 Έτσι ξεκίνησε ο Γιάννης  τη σταδιοδρομία του, ως αρτοποιός, στου Αλκιβιάδη το φούρνο, μέσα στη δεκαετία του 1950. Έτσι ανάσανε κι Οδυσσέας. Και τούτο, γιατί ο Γιάννης στάθηκε στην πατρική οικογένεια πατέρας κι αδερφός…

                             

                 Έτσι αρχίσαμε και τα παρεάκια και τις τσάρκες μας. Στο φούρνο σχεδιάζαμε τις εξορμήσεις μας.

Απόκριες ήθελες. Παρόντες άπαντες!

 


 

 Απόκριες 1949 στην Πηγή: Από αριστερά: Κων. Μυρ. Κουτσαλεδάκης, Ιορδάνης Ευαγ. Παπαδάκης, ο υποφαινόμενος, Γιάννης Οδ. Μαθιουδάκης,, Αντ. Κ. Γεωργαλής. Όλ’ οι άλλοι νεκροί. Εγώ, τι περιμένω;…

 

Πανηγυράκια ήθελες; Δε λείπαμε κι από αυτά!

                     

 

     Άδελε 27.7.1957, του Αγίου Παντελεήμονα, ο Γιάννης με το άσπρο πουκάμισο.

 

Στο χορό, πρώτοι! Συρτά, πεντοζάλια, καλαματιανά…

 

                    

 

        Πλατανές 29.8.1956. Ο Γιάννης στην κουντούρα. Στη μέση ο υποφαινόμενος. Ο πρωτοχορευτής, που σκύβει, δε θυμούμαι ποιος είναι…

 

 

Στον Πλατανέ, του Αγίου Ιωάννου, από την πίσω αυλή του μαγαζιού του Δημήτρη του Βογιατζή, ως την άλλη άκρη, που κρατούσε το γλέντι, στο μαγαζί του Γουλεδιανού, ίσαμε τα ξημερώματα!

 

           

 

 Στον Πλατανέ, 29.8.1956, από αριστερά: Νίκος Ιω. Παπαδάκης, ο υποφαινόμενος, δε μπορώ να θυμηθώ αυτόν που περιποιείται το κάκκαλο και ο Γιάννης Μαθιουδάκης.

 

   Αγοράσαμε και ποδήλατα! Εγώ, το ποδήλατο του ταχυδρόμου Βαγγέλη Μυζήθρα. Ο Γιάννης άλλο. Ποιος μας έπιανε πια με τις «λιμουζίνες» μας! Βραδιές στο Ρέθεμνος, κινηματογράφος, ουζάδικα της προκυμαίας, τσάρκες, φιγούρες. Κι όλ’ αυτά μέσα στη δεκαετία του 1950.

Ωστόσο αναπιάστηκε ο Γιάννης. Έκαμε δικό του φούρνο. Έχτισε και σπίτι  πάνω από το «Αρτοποιείο Ιωάννη Μαθιουδάκη», που η μετριοφροσύνη κ η ταπεινότητά του δεν ήθελε να βάλει «ταμπέλα»…

Βεγγερίζαμε τα χειμωνιάτικα βραδάκια στη ζέστα του φούρνου. Λέγαμε τα δικά μας. Ακούγαμε και ραδιόφωνο. Πίναμε και τα ρακάκια μας, συνοδευόμενα κι από φρέσκο παξιμαδάκι…

 

                            

 

                             1958.  Στο φούρνο του Γιάννη.

 

Ο Γιάννης, πολύ εργατικός, δεν περιόρισε τις δραστηριότητές του ως επαγγελματίας στα πλαίσια του χωριού μας. Μ’ επαγγελματικό αυτοκίνητο διακινούσα ψωμί κι αρτοσκευάσματα στα γύρω χωριά.

Απέχτησε δική του οικογένεια, με την Κυριακή το γένος Ντακάκη από το Παγκαλοχώρι. Την αγαπημένη του Κούλα, που έζησαν ευτυχισμένα χρόνια μαζί. Απέχτησαν δυο κόρες, τις οποίες αποκατέστησαν, κ ήταν ο Γιάννης ευτυχισμένος, ανάμεσα σε παιδιά κ εγγόνια.

 

                     

 

                                Φωτογραφία του Γάμου του

              

Αναδείχτηκε ικανός και τίμιος επαγγελματίας. Καλός σύζυγος. Καλός και στοργικός πατέρας. Ευεργετικός αδελφός…

Τον Ιούλη του 1958 εγώ στρατεύτηκα. Χωρίσαμε. Με το ξεκίνημα της δεκαετίας του 1960 αποχώρησ’ από την Πηγή και μόνο κατά διαλείμματα σμίγαμε με τα Γιάννη.  Δεν ξεχάσαμε όμως ποτέ τη φιλία μας.  Έτσι χθες το πρόσαργο, που είδα το άγγελμα του θανάτου λυπήθηκα πολύ. Ο δεσμός της φιλίας μας έσπασε. Σαν ταινία κινηματογραφική πέρασε από το μυαλό μου η θύμηση των όσων ζήσαμε μαζί. Και σήμερα, πριν από τον τελευταίο ασπασμό, τον κατευοδώνω μ’ αυτά τα λίγα λόγια, και την ευκή να τον αναπαύσει ο Θεός «εν χώρα ζώντων και σκηναίς δικαίων».

Καλό ταξίδι και καλή αντάμωση, φίλε Γιάννη.

                                                     20.4.2018