ΠΑΛΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ - ΣΤΟΝ ΑΪ ΑΝΤΩΝΗ ΣΤΟ "ΒΆΣΤΑ Κ ΕΛΑ"

Στα νότια/νοτιοδυτικά της Αγίας Τρίαδας,  οικισμού πια του Δήμου του Ρεθέμνους, δίπλ’ από το μικρό φαράγγι και σε μικρή απόσταση από τον οικισμό, βρίσκεται το ξωκλήσι του Αγίου  Αντωνίου του Μεγάλου.

 Ο Τόπος αποτελεί τώρα τμήμα του Βιομηχανικού Πάρκου του Ρεθέμνους «ΒΙΟ.ΠΑ.Ρ.».

 Ο Ναϊσκος αυτός  αποτελούσε και συνεχίζει ν’ αποτελεί μετόχι του Μοναστηριού του Αγίου Γεωργίου – Αρσάνι.

 Κατά την τάξη του Μοναστηριού, πάντοτε - καθώς και τώρα,  όπως με πληροφορεί ο Ηγούμενος πατέρας Εφραίμ, - η Αδελφότητά του τελεί το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας   δυο φορές το χρόνο σε όλους τους Ναούς, που ανήκουν στο Αρσάνι. Έτσι, κάθε χρόνο στις 17 Γενάρη και την Παρασκευή της Διακαινησίμου, - ημέρα εορτασμού της Παναγίας της Ζωοδόχου Πηγής - κατά τη διάρκεια του Χριστός Ανέστη, λειτουργείται από αυτούς και το ξωκλήσι του Μεγάλου Αντωνίου, που φέρει την επωνυμία «Βάστα κ Έλα». Η επωνυμία ερμηνεύεται από το Λαό ως κάλεσμα μέθεξης στον εορτασμό, με σύσταση να κρατείς (βάστα) και το φαγητό σου, γιατί εκεί δεν υπήρχε τόπος και τρόπος να φιλοξενηθείς. Και τούτο, γιατί ο Τόπος ήταν χαλέπα.

 Οι Ιερομόναχοι του Αρσανίου ήταν κ Εφημέριοι σ’ ενορίες Χωριών του Κατωμεριού κι ανακοίνωναν τα παλιά χρόνια  στους ενορίτες τους και τους ενημέρωναν πρωτύτερα την ημέρα που θα πήγαιναν να λειτουργήσουν στον Άι Αντώνη το «Βάστα κ Έλα», γιατί γνώριζαν ότι πολλοί από τους ενορίτες τους είχαν σε μεγάλη ευλάβεια, σεβασμό  κ υπόληψη το Μεγάλο Ερημίτη και Θαυματουργό Άγιο Αντώνιο και μετείχαν με χαρά και λαχτάρα στις λειτουργίες αυτές.

 Έτσι σε κάθε λειτουργία συγκεντρωνόταν στο «Βάστα κ Έλα» πολύς Κόσμος από τ’ Αδελοπήγια (Κοινότητες: Άδελε-Αγίας Παρασκευής και Πηγής-Αγίου Δημητρίου) τα Βαλκάνια ή ΠαγκαλοΧαμαλευρΆστερα (Παγκαλοχώρι, Χαμαλεύρι, Αστέρι), και τους οικισμούς της Κοινότητας Μέσης: Λούτρα, Μέση, κι Αγία Τριάδα, στην κτηματική περιφέρεια της οποίας υπαγόταν η Περιοχή.  

Σαν ήταν ο καιρός καλός  πήγαιναν από τ’ Αδελοπήγια και την Αγιά Τριάδα γυναίκες στη Χάρη Του από ‘σπέρας.  Θύμιαζαν και καθάριζαν το Ναϊσκο. Γιατί θα πρέπει να σημειωθεί πως, ένας βοσκός, από τη μεγάλη του ευσέβεια,  έμπαζε τις παγερές νύχτες του χειμώνα τα πρόβατά του στο Ναϊσκο και, παρά τις συστάσεις των Ιερομονάχων κι αυτού του Ηγουμένου Αρσανίου, μετέβαλε σε στάνη το ξωκλήσι. Θυμούμαι μια χρονιά. Στα 1945 ή 1946 θα ‘τανε. Μικρός  ήμουν. Ακολούθησα τους Πατέρες καβάλα στην καπούλα της φοράδας του τότε Ηγουμένου Αρσανίου Τίτου Παπαδάκη. Ο Τίτος, ήταν πρωτοξάδερφος του Πατέρα μου,  εφημέριος τότε της Ενορίας Αγίου Νικολάου Πηγής, κ Ηγούμενος του Αρσανίου. Όταν φτάσαμε, κ ήταν πολύ πρωί και γεναριανό το κρύο, βρήκαμε να είναι στρωμένο  το πάτωμα του Ναϊσκου από  παχύ στρώμα βερβελίδας! Η κακοκαιρία της προηγούμενης ημέρας δεν είχ’ επιτρέψει σε γυναίκες να επισκεφτούν την παραμονή το εκκλησάκι. Οι Καλόγηροι λυπήθηκαν πολύ.  Έκοψαν από θάμνους και σχημάτισαν αυτοσχέδιες κουτσουροπαρασύρες, όπως λέγαμε τις σκούπες που χρησιμοποιούσαμε στο σκούπισμα στάβλων. Κι άρχισαν να καθαρίζουν το πάτωμα πριν βάλουν  «Ευλογητός».

 Ωστόσο έφτασαν κ οι πρώτες παρέες  «Αγιομνησάρων». Οι γυναίκες, καταλυπημένες από το αντίκρισμα της κατάστασης αυτής, ανασκουμπώθηκαν και μπήκαν αυτές στη μάχη…  

 

Όταν ο καιρός επέτρεπε, μετά τη λειτουργία και τα σχετικά με τη λατρεία, σχηματιζότανε παρέες από συγγενείς και φίλους.

 Παρέκει του Ναϊσκου, προς τα Β/ΒΔ του, βρισκόταν δυο αλώνια πέτρινα. Ακόμη κ οι τράληκες των αλωνιών (οι περίμετροι τους, δηλαδή) ήταν πέτρινοι καλοσιασμένοι. Σ’ αυτά τ’ αλώνια κατέληγαν οι παρέες των Αγιομνησάρων, με τις βούργιες τους γεμάτες καλολοείδια, και τις δυομισοκαδούσες και τις πεντακοσάρες μπουκάλες γεμάτες  με τα κρασιά. Καθόταν περιμετρικά κι άφηναν κενά τα κέντρα των αλωνιών. Οι γυναίκες έστρωναν στις πλακούρες των αλωνιών πετσέτες κι  απόθεταν απάνω τους τα σκεύη με τις λιχουδιές, που κάθε μια τους είχε προετοιμάσει για την περίσταση. Περίμεναν χαριτολογώντας. Διαμοίραζαν ευκές. Άνοιγαν ιστορίες. Τσάντιζαν η μια παρέα την άλλη. Αλλά δεν άπλωναν χέρι στα λαχταριστά φαγητά. Στις σκωταριές και στα τηγανητά κουνελάκια. Στους κεφτέδες, στα ψητά γαλάρνια. Στα βραστά χοιρινά και ζυγούρια. Στα καλλιτσούνια, στις χορτόπιτες και στα τυριά. Είχαν την υπομονή να περιμένουν, ώσπου να τελειώσουν το λειτούργημά τους και να φτάσουν στ’ αλώνια κ οι παπάδες. Με τον ερχομό τους σηκωνόταν όλοι. Ο τότε Γούμενος Τίτος Παπαδάκης, με τη συνοδεία του. Τους  Γαλλιανούς  Ιερομόναχους  Αθανάσιο Τσουπάκη και  Τιμόθεο Δασκαλάκη. Έψαλαν πρώτα το απολυτίκιο του Αγίου Αντωνίου ή το Χριστός Ανέστη, κατά περίπτωση. Ευλογούσαν την «βρώσιν και την πόσιν»  των δούλων του Θεού και το φαγοπότι ξεκινούσε πανηγυρικά…

    

Το καλό κρασί κ η καλή παρέα, γρήγορα προκαλούσε την ευθυμία. Κι όταν ο κόσμος έφτανε στο «τσακίρ» κέφι, τ’ αλώνια μετατρέπονταν σε πίστες. Σα δεν είχαμε στη διάθεσή μας «ζωντανή» μουσική, συμβιβαζόμαστε με μουσική «κονσέρβα», που μετέδιδαν τα μηχανικά μέσα, που έφεραν μαζί  τους τα μερακλωμένα νιάτα του Άι Δημήτρη.  Τα τραγούδια της τάβλας και τις μαντινάδες διαδέχονταν κρητικοί χοροί κι αυτούς τα ευρωπαϊκά. 

Το απομεσήμερο μας προειδοποίησε ο καιρός πως ήταν ώρα να σκολάσομε το γλέντι και ν’ αναμαζωχτούμε στα σπίτια μας. Κάποια συννεφάκια, που παρουσιάστηκαν στο βάθος του ορίζοντα κ ένα ελαφρό βοριαδάκι που έφτασε ως εμάς, αποτέλεσαν κακούς οιωνούς. Οι παρέες, η μια μετά την άλλη,  ετοιμαζόταν. Η αποχώρηση  άρχισε σταδιακά με πολλές  ευχές και με μεγάλη λύπηση…           

Όμως η ψιλή φωτιά δεν έδειχνε να νοιάζεται για την αλλαγή του καιρού. Με δυσκολία ξεκόλλησαν από τις «πίστες», που τις εγκατέλειψαν μόνο σαν έπαψαν τα όργανα. Μα πάλι δεν το ‘βαζαν κάτω. Ο Διονυσιασμός που κατείχε τους γλεντζέδες αποφάσισε και τους ώθησε να περάσουν από την Αγιά Τριάδα στη Μέση. Από ‘κεί στη Λούτρα και να καταλήξουν Πηγή – Άι Δημήτρη.  

 

Ανεβήκαμε, το λοιπόν, στα …ΙΧ μας και πήραμε το δρόμο. Μαντινάδες, γιούχα, σφυρίγματα, χαμός…

Κείνο τον καιρό διατηρούσε καφενείο στη Λούτρα ο Βαβαδοδημήτρης. Το μαγαζί ήταν στο πόριασμα της Σαλιτζάδας και κατείχε περίπου τα 2/3 του χώρου της σημερινής πλατείας. Ήταν υπερυψωμένο από το δρόμο τρία ως τέσσερα σκαλοπάτια κι άφηνε προς αυτό μικρό ταρατσάκι.  Δυο τρεις από την παρέα θέλανε καλά και σώνει να μπουν στο καφενείο και να κεραστούν καβαλάρηδες! Όμως τα ΙΧ τους είχαν αντίθετη γνώμη. Όσο κι αν τα ζόριζαν, αυτά δεν ήταν μεθυσμένα και δεν υπάκουαν. Ένα μουλάρι έδειξε το φιλότιμό του κ έκαμε το χατίρι του αφεντικού του! Ανέβηκε με άτσαλο κ επιθετικό τρόπο στο ταρατσάκι και προκάλεσε τρόμο στους λίγους θαμώνες του καφενέ, που χώθηκαν  τρεχάτοι μέσα στο μαγαζί!

Ο καβαλάρης σήκωσε τα χέρια του ψηλά κ έμοιαζε να χάνει την ισορροπία του με το σαλτάρισμα του μουλαριού! Δεν έπεσε όμως! Στράφηκε κατά την πόρτα του μαγαζιού, που ωστόσο είχε φτάσει σ’ αυτή ο καφετζής και φώναξε μ’ όλη του τη δύναμη:

- Καλώς σασε βρήκαμε!...

- Καλώς ωρίσετε! Και πάντα με το καλό! Πέζεψε. Πεζέψετε να σασε κεράσω!...

 Ο πάντα γελαστός, περιποιητικός, καλόκαρδος κ ευδιάθετος  Βαβαδοδημήτρης, έδειξε την πάντοτε καλοσυνάτη κ ευγενική, άδολη και πηγαία  Λουτριανή συμπεριφορά. Δεν του   κακοφάνηκε το φέρεσθαι του καβαλάρη. Αντιμετώπισε ψύχραιμα και καλότροπα την περίπτωση. Και, βέβαια, δεν του είχε διαφύγει πως, μια καρέκλα, που βρέθηκε κοντά στην εμπασιά,  πετάχτηκε από το μουλάρι κι αναποδογύρισ’ ένα  τσίγκινο τραπεζάκι. Τα σερβίτσια, που βρέθηκαν πάνω σ’ αυτό, σκόρπισαν με πάταγο και θρυμματίστηκαν στο τσιμέντο!...  

-Πεζέψετε, πεζέψετε! Επανέλαβε ο καφετζής κι αποσύρθηκε στο μαγαζί.

 Μα, που να πεζέψομε;!...

 

Η χλαλοή μάζωξε  κ έστησε στο πόδι το χωριό. Φίλοι και Δικοί. Καλωσορίκια κι αγκαλιές. Κι άρχισε το βάλε – φέρε…

- Κέρασέ τους κι από μένα!...

- Κι από μένα μια!...

- Κι από μέν’ άλλη μια!...

Ο δίσκος με τις ρακές έκαμε πεντέξι  γύρους. Κ επειδή δεν έπιναν ρακές οι κοπελιές σε κάθε κέρασμ’ ακολουθούσε και δεύτερος δίσκος με λουκούμια κ …υποβρύχια (γλυκό κουταλιού βανίλια, μέσα σε ποτήρι με νερό). Και ναι μεν έγινε πεισματική απόπειρα να φάει και το μουλάρι υποβρύχιο, αλλά του κάκου. Έφαγε όμως λουκούμι κι όπως αυτό, το ίδιο και καν’ ένα  δυο  γαϊδουράκια. Έφαγαν κ έγλυψαν και τα χείλια τους…

- Θηλυκά ‘ναι, μπρε, κι αυτά κι αγαπούν τα λουκούμια!...  

   

Όμως ο ήλιος είχε γύρει για τα καλά και τα σύννεφα βάρυναν και πύκνωσαν. Περιθώρια πολλά δεν έμεναν. Και καλή του χάρη, που κράτησε στεγνή ολόκληρη τη μέρα!...

Το κατέβασμα του μουλαριού από το ταρατσάκι στάθηκε προβληματικό. Μόλις που χώρεσε αυτό το …ΙΧ να πάρει στροφή και να ‘ρθει μούρη προς τα σκαλοπάτια χωρίς να τρακάρει. Βοήθησε κι ο καφετζής, που άδειασε το ταρατσάκι. Βοήθησαν και τρεις τέσσερις χωριανοί, που έπεισαν τον καβαλάρη να πεζέψει, ώστε να κατεβεί ξεφόρτωτο  το μουλάρι και ν’ αποφευχτεί έτσι σοβαρός τραυματισμός. Ο Θεός να τους το πλερώσει, γιατί διαφορετικά το ατύχημα ήταν αναπόφευχτο!...

Ο δρόμος μπροστά στο καφενείο δεν είχε πλάτος πάνω από τα τρία μέτρα. Αν το κατέβασμα του μουλαριού γινόταν με τρόπο απότομο και με τον καβαλάρη στην πλάτη του, ήταν σχεδόν αναπόφευχτο το χτύπημά τους στον απέναντι τοίχο…

 

Με τη βοήθεια του Θεού και του Αγίου Αντωνίου, όχι μόνο αποφεύχτηκε  το κακό, αλλά προλάβαμε και φτάσαμε στα χωριά μας στεγνοί.

Δόξα να ‘χ’ η Χάρη και το Έλεός Τους…

                                            Γράφτηκε στις 12.1.2014.

 

 

 

 

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΦΕΡΕ ΚΑΛΠΕΣ!

                     ΤΟ ΔΩΡΟ, ΠΟΥ ΘΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ,

                                         ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΣΑΣ, ΓΙΑ ΣΑΣ…

 

Οι εορτές του Αγίου δωδεκαημέρου έληξαν σήμερα, με την απόδοση  δόξας και τιμής στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Σ’ αυτό το Βαπτιστή του Κυρίου Ιησού Χριστού. Τον  Προφήτη και Πρωτομάρτυρα της Θρησκείας μας. Και, όπως συνηθίζουν οι άσπονδοι «φίλοι», δεν  παρέλειψαν κι αυτή τη φορά να μας φιλοδωρήσουν με σπουδαία  Χριστουγεννιάτικα Δώρα.

 Πρώτος Μάγος, με δώρο την παραχάραξη και κακοποίηση της Ιστορίας μας, κατέφτασε ο Γερμανός ΝεοΝΑΖΙ Καθηγητής Ρίχτερ. Αυτός, που έχει αναλάβει την εργολαβία της αποκατάστασης του ονόματος των ΝΑΖΙ εγκληματιών πολέμου και τα έργα του αποτελούν πλυντήρια συνειδήσεων κ εξωραϊσμού των εγκλημάτων και των εγκληματιών συμπατριωτών του. Το έδαφος είχε προπαρασκευαστεί κατάλληλα σε ανύποπτο χρόνο. Για την προπαρασκευή του πρωτοστάτησαν, εργάστηκαν ευσυνείδητα, και συνεργάστηκαν εκπαιδευμένοι από αυτό Μαθητές-Θαυμαστές του Πανεπιστημιακού Δασκάλου τους. Η πραχτική γνωστή στους Πανεπιστημιακούς κύκλους. Και, «τι ανταποδώσομεν τω Κυρίω, περί πάντων, ων ανταπέδωκεν ημίν!»…

Ευτυχώς το ξεφτίλισμα δεν έφτασε στο βαθμό που περίμεναν.  Πρέπει όμως ν’ ανακληθεί η τιμητική διάκριση, που απονεμήθηκε πραξικοπηματικά στο ΝεοΝΑΖΙ προπαγανδιστή, το νεόκοπο αυτό Γκεμπελίσκο. Και τούτο, για να μην υπάρξει δυνατότητ’  αξιοποίησής της από το Γερμανικό Ράϊχ ή άλλους επίδοξους φορείς κάλπικου φιλελληνισμού. Αξιοποίησης, προς όφελος δικών τους Εθνικών, οικονομικών κι άλλων παραμέτρων. Γεμάτων από  ανηθικότητα.  Φθόνο προς τους Έλληνες και κάθε τι το Ελληνικό. Αλλά κι από κλέφτες, καταχραστές και σφετεριστές  κάθε πνευματικού κ υλικού αγαθού, που προέρχεται από την Ελληνική Πατρίδα κι από τις πνευματικές ικανότητες και τις σωματικές δεξιότητες των Ελλήνων. Ούτε κι από   «Έλληνες» γεμάτους από ελαστική Εθνική Συνείδηση και κουφότητα πατριωτισμού.

Και, επειδή πλησιάζ’ η καθορισμένη  συνεδρίαση Τοπικών Φορέων(;), που θα τους απασχολήσει αποκλειστικά η περίπτωση Ρίχτερ, θέλω να τονίσω πως:  Θα πρέπει ν’ απαιτηθεί η ακύρωση της τιμητικής διάκρισης, που απονεμήθηκε σ’ αυτό το Γερμανό ΝεοΝΑΖΙ Καθηγητή. Να επιστραφούν στο Πανεπιστήμιο Κρήτης τα πρωτότυπα έγγραφα κι ό,τι άλλο, που του επιδόθηκαν «τιμής ένεκεν». Να χαραχτηριστεί ο άνθρωπος αυτός «Persona non Grata».

Και τούτο, γιατί: Παραποιεί την Ελληνική Ιστορία. Προσβάλλει τον Πατριωτισμό και το Ήθος των Ελληνοκρητικών κι όχι μόνο. Είναι μεροληπτικός. Αδικεί κατάφορα και συκοφαντεί τους Κρητικούς Αγωνιστές και τα θύματα των ΝΑΖΙ. Προσπαθεί να δικαιώσει τα εγκλήματα, τις θηριωδίες, τις ομαδικές εχτελέσεις αμάχων, τις πυρπολήσεις Χωριών ολόκληρων, την καταστροφή υποδομών, τις κλεψιές και λοιπές καταχρήσεις,   που διέπραξαν οι Γερμανοί Φασίστες, σε βάρος και του άμαχου πληθυσμού της Κρήτης. Και να παρουσιάσει αυτά ως αντίποινα και μάλιστα δίκαια κ εύλογα, για πράξεις των Κρητικών, που στρεφόταν κατά του απρόκλητου Καταχτητή της ιδιαίτερης Πατρίδας τους.

Ακόμη και:  Ν’ απαιτηθούν εξηγήσεις από το Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ιδιαίτερ’ από τη Σχολή, που του έκαμε αυτή τη μεγάλη τιμή, που δεν του αξίζει. Ν’ αναζητηθούν οι πρωταίτιοι που: Προκάλεσαν την ατιμωτική αυτή πράξη, που προσβάλλει τόσο τους εαυτούς τους, όσο και το Πανεπιστήμιο στο σύνολό του. Προσέβαλαν, με την πράξη τους την Κοινωνία της Κρήτης στο σύνολό της. Προσέβαλαν, με την αποδοχή του περιεχομένου των βιβλίων του Ρίχτερ, την Ιστορία της Ελλάδας κ ιδιαίτερα της Κρήτης. Αποδέχτηκαν αναληθή και διαστρεβλωμένα  γεγονότα και κρίσεις, που απέχουν από την αλήθεια και την αντικειμενικότητα, για πιθανή  αποκόμιση προσωπικών ωφελημάτων ή από επιπολαιότητα ή από  άλλο κίνητρο. Κι αλλοίμονο αν υπάρχει και κίνητρο επιδιωκόμενης και σκοπούμενης αλλοίωσης Ιστορικών στοιχείων προς όφελος του εχθρού και ζημία του Ελληνικού Λαού, του Ελληνικού Έθνους και του Ελληνικού Κράτους!

 Κι όμως, αυτοί έχουν επιφορτιστεί με το καθήκον της επιστημονικής κατάρτισης και καθοδήγησης των αυριανών Ιστορικών και λοιπών επιστημόνων. Αυτοί οι «επιστήμονες» δεν επιτρέπεται να συνεχίσουν να διδάσκουν την Ελληνική Νεολαία. Είναι επικίνδυνοι. Οφείλουν οι Αρχές να τους απομακρύνουν από την Καθηγεσία. Και το Πανεπιστήμιο Κρήτης οφείλει να τους αποβάλει  από το Επιστημονικό Προσωπικό που το συγκροτεί. Η δε Επιτροπή, που συγκαλείται για τη συγκεκριμένη περίπτωση, οφείλει και πρέπει  να εξετάσει με κάθε λεπτομέρεια  ό,τι αφορά και σ’ αυτούς που βαρύνονται με την ευθύνη της πρόκλησης του γεγονότος της απόδοσης τιμής εκεί, που δεν θα έπρεπε ν’ αποδοθεί…

Αλλά, θα επανέλθομε… 

 

Μας ήρθε και βαρύγδουπος Μάγος από την Εσπερία ο Πάπας της Ρώμης! Αυτός πήγε την Κυριακή προ των Χριστουγέννων στο Φανάρι να εκδηλώσει τα αισθήματα της απέραντης αγάπης, από την οποία διακατέχεται προς τον «Αδελφό» και συλλειτουργό(;) Βαρθολομαίο.

Πληροφορίες για τα Τεκταινόμεν’ από τους δυο αυτούς Αρχιτέχτονες δεν έχομε ικανές, γιατί ο κακώς Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας δεν ενημερώνει το Ποίμνιό του για το περιεχόμενο των συνομιλιών του με τον αιρετικό «Αδελφό». Γι’ αυτό και δεν είμαι σε θέση να κάμω κάτι παραπάνω από μια προειδοποίηση προς τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Και να τους πω πως, πίσω από την απεραντοσύνη της Αγάπης τους κ οι δυο αυτοί ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ κρύβουν κι αποσιωπούν την Αλήθεια. Προσπαθούν με την προβολή της Αγάπης ως Χριστιανικής αρετής ν’ αποκρύψουν από τους Ορθόδοξους Χριστιανούς την Αλήθεια.

Και τολμώ να ρωτήσω τον Πατριάρχη, χωρίς περιστροφές: Από ποια αιρετικά στοιχεία παραιτήθηκε ο Πάπας κ Εσύ πέφτεις στις αγκάλες του; Ποιες  από τις Αλήθειες, που κήρυξε ο Άγιος Θεός, την Ενανθρώπιση του Οποίου θα τιμούσε η Ορθοδοξία λίγες ημέρες μετά τη συνάντηση και την κοινή προσευχή Σας με τον Πάπα, τηρεί και τιμά ο «Αδελφός»;

Απαγγείλατε την Κυριακή Προσευχή – το «Πάτερ ημών» -, καθένας στην προκαθορισμένη γλώσσα που τηρεί, αλλά με ΠΡΩΤΕΙΟ ΠΑΠΙΚΟ. Γιατί δεν απαγγείλατε ταυτόχρονα την Κυριακή Προσευχή;

 Το Σύμβολο της Πίστης –το Πιστεύω – γιατί δεν το απαγγείλατε, έστω και «παπαγαλία», όπως τα παιδιά;…

Πιστεύετε πως η Αγάπη, που διακηρύσσετε, υπερέχει της Αλήθειας; Αν αυτό πιστεύετε, τότε είστε λάθος κ οι δυο Σας. Όποιος αποκρύπτει την Αλήθει’ από  το Συνάνθρωπό του, σημαίνει ότι δεν τον Αγαπά. Τον δολιεύεται.

Αν υποθέσομε πως παρουσιαστεί μπροστά Σας κάποια στιγμή ο Διάβολος αυτοπροσώπως και Σας δηλώσει ότι Σας αγαπά, Εσύ, θα τον πιστέψεις και θα πέσεις στην αγκαλιά του, πράγμα που σημαίνει πως τον εμπιστεύεσαι ή και τον προσκυνάς; Και ναι μεν ο Διάβολος δεν Σου παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως. Σου έστειλε όμως έναν από τους εκπρόσωπούς του.  Και δεν κρύβω το πόσο ταράχτηκα όταν είδα τον «εκπρόσωπο του Θεού» να σηκώνεται και πέφτει στην αγκαλιά του καθήμενου εκπρόσωπου του Διαβόλου…

 

Άλλος επίδοξος Μάγος αναδείχτηκε ο Πρωθυπουργός της Χώρας αυτής, που αποπειράθηκε ανεπιτυχώς να μας δωρίσει Χριστουγεννιάτικα Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κατά τρόπο πραξικοπηματικό. Να μας φορτώσει εκλεχτό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας! Έτσι, ώστε να ολοκληρώσει την προδοσία, που συντελείται, ενεργείται κ εξελίσσεται σε βάρος του Ελληνισμού από τις «Ελληνικές» Κυβερνήσεις της τελευταίας τουλάχιστον δεκαετίας. Κι αυτό συμβαίνει, με τη σύμπραξη του απερχόμενου άδοξα Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και την καθοδήγηση αυτού τούτου του οικονομικού «τραστ» Εβραιοσιωνιστών Τοκογλύφων, που αποκαλείται  Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτού, που μεθοδεύει την  υποδούλωση στα συμφέροντα της «κάστας» του Εβραιοσιωνισμού τους Λαούς της Ευρώπης, με κάθε είδους δολιότητα.

Η επιμονή και το μένος του Πρωθυπουργού να πετύχει το σκοπό του αυτό, είναι παραδειγματικά κι αντίστοιχα σε σπουδαιότητα, με την επιμονή και το μένος που κατείχε τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησής του, να πετύχει την υπερψήφιση των «Μνημονίων», εκβιάζοντας, απειλώντας και τρομοκρατώντας την τότε Βουλή των Ελλήνων.

Και ναι μεν πέτυχε τότε ο εκβιασμός του Ευάγγελου «Βενιζέλου», πλην όμως ο Ελληνικός Λαός, αφού την έπαθε τότε, βρέθηκε σ’ εγρήγορση στην περίπτωση επικύρωσης της επιλογής Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κι αυτή  η απόπειρ’ απέτυχε πανηγυρικά.

Η αποτυχία επικύρωσης από τη Βουλή των Ελλήνων του εκλεχτού των Εβραιοσιωνιστών της Ε.Ε. στο αξίωμα Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, υποχρέωσε τον Πρωθυπουργό στην προκήρυξη των πρόωρων, αλλ’ επίκαιρων κι απαραίτητων,  εκλογών, με ημερομηνία διεξαγωγής τους  τις 25.1.2015.

Γιατί, όμως, κ. Πρωθυπουργέ, αντί προκήρυξης Βουλευτικών εκλογών, δεν προτιμήσατε  τη διενέργεια άμεσης εκλογής  Προέδρου της Δημοκρατίας από το Λαό, όπως εξάλλου διατυμπανίζατε κατά το παρελθόν ότι θα νομοθετούσατε ως πρωθυπουργός της Χώρας; Γιατί εξαπατήσατε τον Ελληνικό Λαό κι αναιρέσατε την υπόσχεσή Σας αυτή; Η λύση αυτή δεν θα ήταν προτιμότερη κι ανώδυνη για Σας; Ή, μήπως, και το απαγορεύουν οι κηδεμόνες Σας, γιατί δεν θα τους είναι δυνατόν να ελέγξουν το αποτέλεσμα;… 

Όμως, ο Ευάγγελος «Βενιζέλος», πάρα και την προδοτική στάση του σε βάρος του Ελληνικού Λαού, του Ελληνικού Έθνους και της Ελληνικής Πατρίδας, εξακολουθεί και παραμένει Αντιπρόεδρος μιας Κυβέρνησης, που ήταν και παραμένει  από τις χειρότερες ενδοτικές  Κυβερνήσεις, που «κυβέρνησαν» τη Χώρα και το Λαό μας κατά τα τελευταία 70 χρόνια. Και για την παραμονή του αυτή ευθύνονται τόσο τα Όργανα του ΠΑΣΟΚ, όσο και τα της Νέας Δημοκρατίας, καθώς κι ο Πρωθυπουργός. Χωρίς και να μένει άμοιρος ευθυνών κ η Δικαιοσύνη.

Τόσον αυτός, όσο κι ο «Σύντροφος» και στενός συνεργάτης του Γεώργιος Παπανδρέου, υπήρξαν αίολοι για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό. Η προστασία, που τους παρέχεται από τους Εχθρούς του Ελληνισμού είναι, που τους διατηρεί ακόμη ελεύθερους  ν’ ασχημονούν πολιτικά. Να προκαλούν το αίσθημα του Δικαίου του Λαού, αλλά όχι της Δικαιοσύνης. Ν’ αποθρασύνονται και να διεκδικούν αξιώματα πολιτικά. Να παραδειγματίζουν τους νεόκοπους πολιτικούς με την πολιτεία και την ατιμωρησία τους και να διασύρουν τη Δικαιοσύνη, τα πολιτικά Ήθη και τον πολιτικό Κόσμο της Χώρας και όχι μόνον αυτά. Αποτελούν διαφήμιση της πολιτικής διαφθοράς. Εξώθηση κι άλλων ξενόδουλων και ξενοκίνητων να τους μιμηθούν, προκειμένου ν’ αναδειχτούν κοινωνικά. Να προωθηθούν πολιτικά.  Να ισχυροποιηθούν οικονομικά. Και να καταλάβουν αξιώματα! Ώστε, να υπηρετήσουν από τις θέσεις αυτές τα συμφέροντα του Εβραιοσιωνισμού, που κρύβεται πίσω από το πολιτικό  «παραβάν» της Ελλάδας κι όχι μόνο.

 Αποτελούν όμως παράλληλα και δυσφήμηση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Καλυμμένη προβολή ανελεύθερων κι αντιδημοκρατικών καθεστώτων. Πρόκληση του  απογοητευμένου Λαού ν’ απορρίψει το Δημοκρατικό καθεστώς. Να στραφεί προς τα ολοκληρωτικά κι αυταρχικά και τυραννικά καθεστώτα.

Αψευδή μάρτυρα τέτοιας τερατογένεσης  αποτελεί  η περίπτωση της  «Χρυσής Αυγής».  Μιας αντιδημοκρατικής πολιτικής παράταξης, που ήδη μπήκε μέσα στη Βουλή των Ελλήνων. Που ήδη διεκδικεί να καταλάβει τη θέση του τρίτου κόμματος μέσα στη Βουλή. Διαφαινόμενος  σκοπός της  να επιδιώξει και να πετύχει από τα μέσα την κατασυκοφάντηση και καταστροφή του ενός από τους θεσμούς της Δημοκρατίας. Κι αυτό  αποτελεί  απειροελάχιστο δείγμα του τι μπορεί να συμβεί σ’ ένα δημοκρατικό Κράτος, όταν ο απογοητευμένος δημοκρατικός Λαός του από την κακή λειτουργία των Θεσμών της Δημοκρατίας στραφεί σ’ επιλογές διαμαρτυρίας ανάλογες με τη συγκεκριμένη.

 Αυτό σημαίνει την ανατολή νέου 1936 στην Ελλάδα, που το είχε προετοιμάσει ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Και, ήδη στην Ελληνική πολιτική σκηνή πρωταγωνιστούν μαριονέτες, με στενούς πολιτικούς κ οικογενειακούς δεσμούς με το κόμμα και το πρόσωπο του Εβραιοσιωνιστή Μασόνου Ελευθερίου Βενιζέλου. Κάποιος μάλιστ’ από αυτούς καταδέχτηκε ν’ αντικαταστήσει το επώνυμό του και να φέρει επιδειχτικά το επώνυμο κείνου του πράχτορα των Εβραιοσιωνιστικών συμφερόντων στην Ελλάδα…

Μήπως αυτό είναι και ζητούμενο και ποθούμενο του Συστήματος; Μήπως η «Χρυσή Αυγή» είναι κι αποτελεί εφεύρημα αυτού  τούτου του Σύστηματος, προκειμένου να «προβοκάρει» τη Δημοκρατία και να προκαλέσει το κατάλληλο κλίμα καταστροφής της ίδιας της Βουλής από τα μέσα;  Πως αλλιώς μπορεί να ερμηνευθεί η συμμετοχή σ’ ένα Κοινοβούλιο ατόμων, που δεν πιστεύουν στον Κοινοβουλευτισμό και στο Δημοκρατικό καθεστώς, αλλ’ αποτελούν ενεργά όργανα του μαύρου Φασισμού;

Ανοίξετε πιο πολύ τα μάτια Σας οι Έλληνες ψηφοφόροι.

Με μεγάλη μου λύπη παρακολουθώ τις πολιτικές εξελίξεις. Βλέπω μικρή, έστω, μερίδα του εκλογικού Σώματος να πλαισιώνει κόμματα, που η Ηγεσία τους έχει επιδείξει  κατά παράδοση, και μάλιστα κατά την τελευταία δεκαετία,  στάση προδοτική προς τα συμφέροντα του Ελληνισμού.

Ντροπή τους! Ναι. Ντροπή τους!

 Που ζουν κατά τα τελευταία δέκα τουλάχιστο χρόνια; Δε ζουν στην Ελλάδα; Δεν έχουν αντιληφτεί τίποτε απ’ όσα ολέθρια προκλήθηκαν μέσα σ’ αυτό το μικρό χρονικό διάστημα, πλην όμως ικανά να προσδιορίζουν το μέλλον των απογόνων τους; Το μέλλον του Ελληνισμού;  Δεν έχουν αντιληφτεί ποιοι από αυτούς συνεργάστηκαν κ εξακολουθούν και συνεργάζονται με τους εχθρούς της Πατρίδας μας; Τους εχθρούς του Ελληνισμού; Ούτε κι αυτούς τους εχθρούς έχουν την ικανότητα ν’ αντιληφτούν και να προσδιορίσουν;…

Εγκρίνουν και χειροκροτούν τις προδοτικές ενέργειες τόσο του Βενιζέλου, όσο και του Παπανδρέου. Οικογένειας, απ’ όπου προήλθαν τρεις Πρωθυπουργοί κ οι τρεις Εβραιόδουλοι Μασόνοι Προδότες. Τι το καλό περιμένουν ακόμη να δουν και να ικανοποιηθούν από αυτούς;  Τ’ είναι αυτό, που τους προσδένει στο άρμα του προδοτικού θριάμβου της οικογένειας αυτής κι ακολουθούν κ ενισχύουν την κατάπτυστη πολιτική τους πορεία;  Γίνονται συνεργάτες και ψηφοφόροι τους. Άρα και συνένοχοί τους σε μια νέα προδοσία…

 

Μη Σας δω και μη Σας ακούσω να κλαίτε στις 26.1.2015! Γιατί αυτό θα σημαίνει ότι δεν αξίζετε παραπάνω απ’ όσο ένας Αρναούτης στρατιώτης  στο στρατό του Ιμπραϊμ παχιά στα 1827. Απ’ όσο ένας Ινδός στρατιώτης στο στρατό της Βρετανίας στα 1941/1944. Απ’ όσο ένας ευνούχος Σουλτάνου. Απ’ όσο ένας σφουγγοκωλάριος Βυζαντινού  Αυτοκράτορα. Απ’ όσο ένας βαστάζος των Φαραώ…

Σας επαναλαβαίνω: «Ου γαρ έστιν, ουκ έστι των έξω της πόλεως εχθρών κρατήσαι πριν αν τους εν αυτή τη πόλει κολάσητε εχθρούς…» (Δημοσθένης).

Γι’ αυτό, μην επιτρέψετε σε κανένα γνωστό προδότη να επανέλθει μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, γιατί αυτό θα σημαίνει, όχι μόνο την καταστροφή της Ελλάδας σαν Κράτους Ελληνικού και την ολοσχερή παράδοσή του στον εχθρό, αλλά κι ότι, και Σεις, που με την ψήφο Σας θα του επιτρέψετε να ξαναμπεί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, είστε το ίδιο προδότες μ’ αυτόν! Εσείς του δίδετε το κλειδί της Κερκόπορτας να το παραδώσει στον εχθρό! Γιατί Εσείς, οι ψηφοφόροι, κρατείτε στα χέρια Σας τα κλειδιά, που διασφαλίζουν τις πόρτες της Λευτεριάς του Κράτους. Της δικής Σας Λευτεριάς!

 Διαφορετικά, είστε άξιοι της όποιας τύχης Σας περιμένει και δε θα διαφέρετε από αυτούς των παρωχημένων εποχών που μνημόνεψα παραπάνω… 

 

Βλέπετε κι ακούτε από τους δέχτες των τηλεοράσεων τους πράχτορες του εχθρού σε καθημερινή βάση να προπαγανδίζουν, ν’ απειλούν, να κινδυνολογούν και να χώνουν τη μύτη τους στις αναθυμιάσεις των βόθρων  των πολιτικών ζυμώσεων. Αυτά που Σας συμβουλεύουν υπηρετούν αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα. Μην ακολουθήσετε τις συμβουλές τους. Αγνοήσετε την κινδυνολογία τους. Αγνοήσετε τις απειλές τους. Διαφορετικά δεν θ’ απαλλαγείτε ποτέ  από την εξάρτηση από αυτούς, όπως δεν απαλλάσσεται κι ο ναρκομανής από τα ναρκωτικά,  όταν ακολουθεί τις συμβουλές των εμπόρων των ναρκωτικών ουσιών. Των εμπόρων του θανάτου… 

                                            Γράφτηκε στις 7.1.2015.

 

 

 

¨"ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ"

Καλιά ‘ν’ «αβεβαιότητα»

 για εικοσπέντε μέρες,

από τη βεβαιότητα

να χρειαστούμε σφαίρες.

 

Καλιά ‘ν’ «αβεβαιότητα»

για τέσσερις βδομάδες,

από τη βεβαιότητα

να φέρετε χοτζάδες.

 

Καλιά ‘ν’ «αβεβαιότητα»,

αν πούμε πως υπάρχει,

παρά με βεβαιότητα

το Σόϊμπλε Τοπάρχη.

 

 Καλιά ‘ν’ «αβεβαιότητα»,

 -Μα, πού τηνε θωρείτε; -

από τη βεβαιότητα

να μας εμπορευτείτε.

 

Καλιά ‘χω «αβεβαιότητα»

από  ακυβερνησία,

κι από τη βεβαιότητα

να κυβερνά η CIA.

 

Καλιά ‘χω «αβεβαιότητα»

και το Γενάρη μήνα,

 παρά τη βεβαιότητα

 να πάω από πείνα.

 

Για ποιάν «αβεβαιότητα»

μιλείς και φοβερίζεις;

Αφού, με  τη  λιτότητα

ως τώρα βαυκαλίζεις!...

 

Κι αν, παραχρήμα, τον Σταυρό Σου κάνεις,

 «αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις».

                      Γράφτηκε στις 29.12.2014

Α Ι Σ Χ Ο Σ ! . . .

                                  

 

      «Αισχρόν  εστι σιγάν, της Ελλάδος πάσης αδικουμένης…

 Ου γαρ έστιν, ουκ έστι των έξω της πόλεως εχθρών κρατήσαι

 πριν αν τους εν αυτή τη πόλει κολάσητε εχθρούς…»

                                                                                            Δημοσθένης.

 

Έχω γράψει πολλές φορές κ επαναλαβαίνω εμφατικά ότι:  Από τα χρόνια τα παλιά ο Εβραιοσιωνισμός διαλέγει παραμονές των μεγάλων εορτών της Χριστιανοσύνης να προκαλεί προβλήματα στους Χριστιανούς, προκειμένου να τους  στενοχωρήσει, να τους εκνευρίσει, να τους αποπροσανατολίσει έτσι από το εορταζόμενο Θρησκευτικό Γεγονός.

 Ν’ αμβλύνει με τον καιρό το θρησκευτικό τους συναίσθημα και να τους απομακρύνει από τη συνήθεια λατρείας κι απότισης τιμής κ ευχαριστίας προς το Θεό.

Να στρέψει την προσοχή τους  και να την κρατήσει αδιάσπαστη στα εγκόσμια, εθνικά, πατριωτικά, κυβερνητικά, οικονομικά, κ ένα σωρό άλλα προβλήματα, και να μην τους επιτρέψει την επικοινωνία με τον αληθινό Θεό. Να μην τους αφήσει να επισκεφτούν τους Ναούς με καθαρή καρδιά. Να τους αποτρέψει έμμεσα να προσφέρουν ήρεμα, ειρηνικά, δόξα και λατρεία στο Θεό της ειρήνης, της αγάπης, της δικαιοσύνης, της αλήθειας, της εντιμότητας.

Κι αν τους επιτρέψει η βιοτική μέριμνα κ η ψυχική τους διάθεση να πάνε στους Ναούς, να είναι αρνητικά φορτισμένοι. Γεμάτοι από λύπη, από ανησυχία, από ανασφάλεια, από φόβο και μίσος, για να προσκυνήσουν, να δοξάσουν, να ευχαριστήσουν, τον Άγιο Θεό. Να παρακαλέσουν το μακρόθυμο και πολυέλεο, πανάγαθο και παντεπόπτη  Θεό-Σωτήρα για το μέγα Του έλεος και τη σωτηρία ψυχών και σωμάτων.

Πιστεύω πως αυτό θα το έχετε προσέξει. Κι αυτό επαναλαβαίνεται και σήμερα. Παραμονές του εορτασμού της Ενανθρώπισης του Σωτήρα του Κόσμου, έστησαν τη μηχανή επικύρωσης της δικής τους εκλογής Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας! Και την έστησαν τις μέρες αυτές, ακριβώς για ν’ αποπροσανατολίσουν τους Έλληνες Χριστιανούς από το κοσμοϊστορικό γεγονός της κατά σάρκα Γέννησης – του Τοκετού θα έλεγα – του Υιού του Θεού και Σωτήρα (Ιησού) και  Χριστού. Να στρέψουν την προσοχή των πιστών και να την κρατήσουν αδιάσπαστη στα αίσχη, που προκαλούν μεταξύ τους οι ελεεινότητες, που εκπροσωπούν τον Ελληνικό Λαό! Να θολώσουν τα πολιτικά νερά. Να πολώσουν το Λαό. Να υποβιβάσουν το Κοινοβούλιο σε κυνοβούλιο. Να αλληλοβρίζονται υποδειγματικά και παραδειγματικά, σα χαμάληδες του παλιού καιρού. Να σπιλώσουν, να στιγματίσουν, να τσαλακώσουν, την όποια ηθική υπόσταση κι αξιοπρέπεια ο ένας του άλλου. Να καταδείξουν στον Ελληνικό Λαό το πόσο πολύ μεγάλη ευτέλεια διαθέτει το Κοινοβούλιο. Ώστε να δικαιώσουν, να επιβεβαιώσουν έμπραχτα, τους πάτρωνές τους Εβραιοσιωνιστές. Αυτούς, που επιδιώκουν να ευτελίσουν σε τέτοιο βαθμό τους δημοκρατικούς θεσμούς, ώστε στα μάτια του κόσμου να φανεί σωτήριο το δικό τους Διχτατορικό καθεστώς, που προετοιμάζουν να επιβάλουν σε παγκόσμιο επίπεδο.

Να καταδείξουν στον Ελληνισμό, αφού εξακολουθεί να εθελοτυφλεί και να μη βλέπει, ότι το καθεστώς, που υπάρχει στο «Ελληνικό» Κράτος, δεν είναι Δημοκρατία. Αλλά είναι καλυμμένη μορφή φασιστικού καθεστώτος. Ενός καθεστώτος, που χρησιμοποιεί συμβατικά τους θεσμούς της Δημοκρατίας, αλλά δεν πιστεύει σ’ αυτούς, δεν τους τηρεί, τους καταπατεί και κυβερνά με τρόπο αυθαίρετο και καταχρηστικό.

 Να πείσει το Λαό πως, αυτοί, που κατέχουν και διαχειρίζονται τους Δημοκρατικούς θεσμούς, αποτελούν Χούντα, Κάστα, Κλίκα. Μια εγκληματική Οργάνωση, που κατέλαβε την Εξουσία και την διαχειρίζεται, για την εξυπηρέτηση πρωταρχικά των συμφερόντων των «Νονών». Αυτών, δηλαδή, που εκμεταλλεύονται οικονομικά τον Ελληνικό Λαό αφότου στήθηκε Ελληνική Πολιτεία. Αυτών, που   εμπιστεύονται τη διαχείριση της εισπραχτικής επιχείρησης στην εντιμότητά τους.

 Κι αυτοί, όπως οι Τούρκοι Μουσίρηδες που διοικούσαν τα Εγιαλέτια επί Σουλτάνων, κατακλέβουν τη φορολογία των υπηκόων τους, αντί να τη χρησιμοποιήσουν για τη δημιουργία υποδομών του Κράτους. Και, για να καλύψουν τις κλοπές, δανείζονται υπέρμετρ’ από τους χρυσοκάνθαρους «Νονούς» και τους αποδίδουν τα κλοπιμαία με μορφή επαχθών για το Κράτος και το Λαό μεθοδεύσεων αποπληρωμής των δανείων…

Γι’ αυτό και σκοτώνονται μεταξύ τους. Για να μη χάσουν το «Λουφέ».

Κ οι «Νονοί» βάζουν τα σκυλιά τους να γαβγίζουν και να δείχνουν  απειλητικά τα δόντια τους κατά των Ελλήνων, για να μη χάσουν τον οικονομικό έλεγχο του Ελληνικού Λαού. Για να συνεχίζουν το άρμεγμα της τρελής αγΕλλάδας.

Τι δουλειά έχουν αυτοί, που διαχειρίζονται  τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παρεμβαίνουν στην εκλογή Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας; Πως συμβαίνει να υπάρχει αυτή η μεταξύ τους  πολυγλωσσία, πάνω στην αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας; Κι όχι μόνο προς αυτή, αλλά και προς τα πρόσωπα των Ελλήνων πολιτικών και τις πολιτικές, που ασκούνται από αυτούς; Ποιος άλλος είναι ο σκοπός των παρεμβάσεων και των επεμβάσεών τους πάνω σε θέματα, που αποτελούν αποκλειστικό δικαίωμα της Βουλής των Ελλήνων και πράξεις ορθής κρίσης κ έντιμης κατά συνείδηση απόφασης του κάθε Βουλευτή;  

Για ποιο σκοπό παρεμβάλλονται κ επηρεάζουν την κρίση και τη συνείδηση των Βουλευτών, με υποδείξεις, με κινδυνολογία, με απειλή της …εξέλιξης του Βουλευτή, με τη «φραξιονιστική» παρεμπόδιση της «καριέρας» του; Υπάλληλός τους είναι ο Έλληνας Βουλευτής; Από αυτούς εξαρτάται η επανεκλογή του; Ή, μήπως, ο Ελληνικός Λαός δεν εκλέγει τους Αντιπροσώπους του, αλλά τους διορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση κι ο Ελληνικός Λαός επικυρώνει απλά με την ψήφο του τη δική της εκλογή υπαλλήλων, έτσι, ώστε να τηρηθεί ο τύπος κι όχ’ η ουσία του θεσμού της Δημοκρατίας, όπως συνέβαινε κ επί Όθωνα;

 Αλήθεια, ποιοι ή ποιος είναι ο τόσο κουβαρντάς, που έχει την ευχέρεια και τη θέληση να διαθέσει δυο έως τρία εκατομμύρια ευρώ για την εξαγορά ενός ψήφου, μιας συνείδησης ενός Βουλευτή και σε τι αποβλέπει αυτή του η χειρονομία; Ασφαλώς και δεν προβαίνει σ’ αυτή την αισχρή πράξη και τη διάθεση ενός τόσο σημαντικού ποσού, χωρίς ν’ αποβλέπει στην επιστροφή του  στο πολλαπλάσιο από το επιτυχές αποτέλεσμα της εκλογής του συγκεκριμένου προσώπου στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας!  Ή, μήπως, και δε συνέβη, έστω, απόπειρα χρηματισμού;

 Και πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που θα επιλεγεί ύστερ’ από τέτοιου είδους μεθοδεύσεις, θα μπορέσει ν’ αντισταθεί σε αντισυνταγματικές απαιτήσεις, που θα εγείρει σ’ αυτόν αυτός, που αγόρασε και του εξασφάλισε την καρέκλα; Τίνος το συμφέρον θα υπηρετεί μετ’ εκλογικά; Θα Προεδρεύει με βάση το Σύνταγμα και προς το συμφέρον του Λαού ή με βάση το συμφέρον αυτού, που του αγόρασε την καρέκλα;

Γιατί τους ενδιαφέρει τόσο η εκλογή Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή; Επιδιώκουν την εκλογή ενός Παπούλια Β’, που έκαμε κουρέλι το Σύνταγμα της Ελλάδας, προκειμένου ν’ αβγατίσουν οι χρυσοκάνθαροι τα κεφάλαιά τους κατακλέβοντας τον Ελληνικό Λαό;

Γιατί διάλεξαν παραμονές Χριστουγέννων κ έστησαν αυτή τη μηχανή; Δεν τους έπαιρνε ο καιρός να είχαν τελειώσει τις διαδικασίες  πρωτύτερα ή να τις αρχίσουν μετά τα Φώτα; Τους έπαιρνε. Έτσι δεν είναι ή δεν είν’ έτσι;

Φταίει όμως κι ο Ελληνικός Λαός. Αυτός είναι, που, έστω, επικύρωσε με την ψήφο του το κάθε «Σταύρος Δήμας», που ακουγόταν κατά την ψηφοφορία στη Βουλή. Πότε θα μάθει να ψηφίζει αξιοκρατικά κι όχι κομματικά, αφού τα κόμματα πια δεν έχουν άλλη ιδεολογία παρά μόνο αυτή, που αναφέρεται στην «καριέρα» και στην τσέπη του Βουλευτή. Πότε θα πάψει ο Ελληνικός Λαός να πέφτει θύμα της προπαγάνδας του Εβραιοσιωνισμού, οι πράχτορες του οποίου δρουν ασταμάτητα σε βάρος του Λαού και σε στήριξη των συμφερόντων των «Νονών», που τους έχουν προσλάβει στην υπηρεσία τους; Και φυσικά,  οι «Νονοί», δεν είναι αυτοί, που  μισθοδοτούν του είδους αυτού τους υπαλλήλους, αλλά  ο Ελληνικός Λαός. Ο Λαός,  που η προπαγάνδα τον έχει πείσει πως, αυτοί αποτελούν τους «αναντικατάστατους», τους «ικανότερους», τους «καταλληλότερους»! Αλλά δεν του λέει για ποια δουλειά…

Τα κεφάλαια, που εισπράττουν οι «Νονοί», είναι καθαρό κέρδος. Και τούτο, γιατί, από τη μια δε φορολογούνται ως «μαύρα» που είναι. Κι από την άλλη ο Λαός επωμίζεται τη μισθοδοσία των υπαλλήλων των «Νονών»…

Όταν όμως οι πράχτορες του εξωτερικού εχθρού δρουν ανεμπόδιστα μέσα σ’ ένα Κράτος, τότε ο εχθρός αυτός κατακυριεύει το Κράτος κ υποδουλώνει τους πολίτες του. Κι αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα. Οι πράχτορες του εξωτερικού εχθρού δρουν αποτελεσματικά μέσα στο Ελληνικό Κράτος. Βρίσκονται τοποθετημένοι σε θέσεις κλειδιά μέσα στην Κρατική Μηχανή. Αυτοί «μπλοκάρουν» τη λειτουργία της Μηχανής αυτής. Αυτοί ανοίγουν Κερκόπορτες στον εξωτερικό εχθρό. Κι όσο αυτοί θα κατέχουν αυτές τις θέσεις, τόσο οι Έλληνες θα είμαστε δούλοι των ξένων, υπηρέτες των συμφερόντων τους.

 Ο Αρχαίος  Έλληνας διακεκριμένος ρήτορας και πολιτικός Δημοσθένης Δημοσθένους Παιανιεύς υπήρξε σαφής. Δεν είναι δυνατόν να νικηθεί ο εξωτερικός εχθρός, πριν τιμωρηθούν οι εχθροί (σύμμαχοί του, εργαλεία του), που βρίσκονται μέσα στην Πόλη. Κι όταν αδικείται ολόκληρ’ η Ελλάδα, είναι αισχρό να σιωπάς. Να βλέπεις, δηλαδή, την αδικία και να την ανέχεσαι,  χωρίς ν’ αντιδράς. Και πόσο μάλλον να συμπαρατάσσεσαι Εσύ, ο Έλληνας,  μ’ αυτούς, που αδικούν την Πατρίδα Σου, την  Ελλάδα. Μ’ αυτούς, που στρέφονται ακόμη και κατά του Θεού, που Εσύ, ο Έλληνας Χριστιανός, λατρεύεις και προσκυνάς.

 Μεθαύριο θ’ ακούσεις στους Ναούς το «‘Εγεννήθη ημίν Σωτήρ»!  Εσύ, ποιο θα εννοήσεις  πως γεννήθηκε Σωτήρας Σου; Το Χριστό, τον Υιό του Θεού ή το Νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που προβάλλουν οι υπάλληλοι των «Νονών», ως Σωτήρα του Λαού, που αν δεν εκλεγεί, τότε θα πτωχεύσομε οι πτωχευμένοι και θα μας βγάλουν κ έξω από την Ευρωζώνη! Γιατί, λένε κ ισχυρίζονται πως, αν γίνουν το Φλεβάρη εκλογές, τότε θα καταστραφούμε οικονομικά. Αν γίνουν τον Οχτώβρη ή το Νοέμβρη, τότε δε θα καταστραφούμε οικονομικά! Τρελά πράματα δηλαδή. Όμως, πουλώντας τρέλα στο Λαό, αγοράζουν χρόνο για περαιτέρω αλυσόδεμα. Για να προλάβουν να φορτώσουν στον Ελληνικό Λαό κι άλλα χρέη, με νομοθεσία παράνομη, όπως είναι παράνομη κ η νομοθεσία, που επιβάλλει τα Μνημόνια και τις υποχρεώσεις  της Ελλάδας προς τους Ευρωπαίους χρυσοκάνθαρους που συνεπάγεται η εφαρμογή τους. Η επιμονή τους στην εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας άρον - άρον από την παρούσα Βουλή, σημαίνει ότι με την εκλογή αυτή του συγκεκριμένου προσώπου είναι σίγουροι ότι διασφαλίζουν κέρδη καταχρηστικά, παράνομα, έστω κι αν θα τα επενδύσουν και θα τα κατοχυρώσουν  μόνο με νομιμοφάνεια. Σημαίνει πως, το συγκεκριμένο Πρόεδρο θα τον έχουν στο χέρι…

                                                  Γράφτηκε 22.12.2014